Wanneer je ‘droombaan’ het toch niet helemaal voor je is…

Bijna zeven jaar geleden is het alweer dat ik startte met mijn blog. Een maandje voor mijn zeventiende verjaardag maakte ik mijn eerste site aan en begon ik enthousiast met het delen van blogposts. Twee jaar later, toen ik achttien was en net mijn vwo diploma op zak had, kon ik ervoor kiezen om fulltime voor mijn blog als werk te gaan. Dat heb ik toen niet gedaan omdat ik 1. aan dagboekbloggen doe en geen flauw idee had waar ik dan over zou moeten schrijven en 2. omdat ik het een fijn gevoel vond om toch een bachelor diploma te hebben voor later. Ik ging communicatie studeren op de Hogeschool Rotterdam.

Tijdens mijn derde jaar moest ik stage gaan lopen. Mijn blog had ik naast mijn studie bijgehouden en deze was inmiddels aangesloten bij Blogtoday, een bureau dat mij hielp met advertenties en advertorials voor mijn blog zodat ik er inkomsten uit kon halen. Ik was heel benieuwd naar hoe het er daar allemaal achter de schermen aan toeging en ging daarom stage lopen bij Blogtoday. Ik hielp met het opzetten van samenwerkingen tussen bloggers en merken en ontdekte dat ik influencermarketing super interessant vond. Hierin wilde ik me verder specialiseren. Het leek mij perfect om mijn ervaring als blogger te combineren met de kennis die ik in de jaren daarna zou opdoen. Ik hield in de tijd daarna alles wat met het wereldje te maken had bij, deed verschillende onderzoeken en ik durf ook over mezelf te zeggen dat ik uiteindelijk echt goed ben geworden in wat ik deed.

Oké, mijn studie zat er bijna op. Mijn blog was een onderneming geworden en ik had op dat moment een webshop die goed liep. Ik had ingezien dat een onderneming beginnen helemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn en vond dat het tijd was voor een nieuwe stap. Studie afgerond, ervaring opgedaan, mezelf gespecialiseerd…. influencermarketing zou mijn baan en passie worden en als ik me daar vijf werkdagen in de week mee bezig zou kunnen houden dan zou ik gelukkig zijn. Ik startte een agency samen met mijn (SUPER goede en talentvolle) zakenpartner. Omdat Instagram in opkomst was besloten we ons te specialiseren in influencer- en Instagrammarketing. We zouden merken helpen met hun Instagramfeed en als dat gedeelte in orde was zouden we samenwerkingen met bekende Instagrammers opzetten om het merkprofiel een extra push te geven.

We hebben hele leuke opdrachten gedaan voor hele mooie merken en we hebben met een aantal Instagrammers ook echt mooie campagnes opgezet. Maar toch realiseerde ik me onlangs dat het me niet gelukkig maakt. We zijn uiteindelijk vooral bezig met het opzetten van samenwerkingen tussen Instagrammers en merken en dat voelt voor mij vaak als ondankbaar werk. We zorgen regelmatig voor een flink salaris voor Instagrammers maar ik krijg er niet echt een gevoel van waardering voor terug. Afspraken die vastgelegd zijn in een samenwerkingsovereenkomst worden niet nagekomen, dingen worden verwijderd zodra het geld is uitgekeerd (terwijl in de overeenkomst staat dat dat niet mag), dingen worden ver na de deadline aangeleverd zonder ook maar enige excuses, dat soort dingen… hoe professioneel iemand in eerste instantie ook lijkt: het gaat in mijn ervaring vrijwel altijd op de manier hoe de Instagrammer het wil en daar ben ik klaar mee. Natuurlijk hebben we ook samengewerkt met hele leuke Instagrammers die professioneel te werk zijn gegaan, maar dat is helaas maar zelden voorgekomen. Ik doe liever iets waar ik een gevoel voor waardering voor terug krijg, iets waar mensen enthousiast op reageren, iets waarvan ik het gevoel krijg dat het er toe doet.



(Neem deze foto maar niet te serieus :-) Ik wist echt niet wat voor foto’s ik bij deze update moest maken. )

Daarnaast vind ik het hele Instagramwereldje de laatste tijd ook niet echt leuk meer. Ik ging een tijdje terug bijvoorbeeld met iemand om en kan me nog goed herinneren dat ik een keertje tegen haar zei: “leuke oorbellen, Louis Vuitton toch?” waarop ze antwoordde dat het de namaakversie was. Echt of nep, dat maakt mij helemaal niets uit. Ze waren mooi. Een paar dagen later postte ze een foto op Instagram waar ze de oorbellen in had. “Waar zijn die mooie oorbellen van?” vroeg iemand in de comments. “Van Louis Vuitton!” antwoordde de persoon in kwestie daarop. Waarom zou je over zoiets liegen vraag ik me dan af. Roddelen, dingen in scène zetten voor een mooie foto… Dat soort dingen gebeuren constant om mij heen als ik voor werk te diep in dat wereldje ga en daar voel ik me gewoon niet in thuis. Dan trek ik me liever terug, post ik gewoon lekker mijn eigen dingen op mijn blog en Instagram en ga ik alleen nog om met de leuke mensen die ik via dit wereldje heb leren kennen.

Nu kun je het na bovenstaande verhaal denk ik wel raden: ik ga stoppen met werken als influencermarketeer. Ik maak de komende maanden nog netjes wat dingen af op een laag pitje en dan ga ik er een punt achter zetten. De beslissing om te stoppen was voor mij niet heel moeilijk, simpelweg omdat het me niet gelukkig maakt. Wat ik wel wat moeilijk vind is dat ik niet gelukkig word van datgene waarin ik me gespecialiseerd heb. Ik dacht dat dit echt mijn ding zou zijn maar dat is het dus niet. Tegelijkertijd weet ik ook dat het allemaal weer goed gaat komen, dus het is niet zo dat ik me nu zwaar klote voel. Sterker nog: ik heb iets totaal anders gevonden wat me op dit moment wél gelukkig maakt. Daar komt morgen een update over online <3

Lunchbox #1

Zoals ik eerder geschreven had ga ik af en toe de inhoud van mijn lunchbox aan jullie laten zien! Er wordt me vaak gevraagd of ik weer eetdagboeken wil delen van hele dagen, maar dat doe ik liever niet meer. Ik wil voorkomen dat iemand een eetdagboek van mij ziet waarop ik een dag licht eet en dat diegene vervolgens denkt dat dat de standaard is bijvoorbeeld. Ik wil niet dat mensen precies gaan eten wat ik eet, in de hoop zich daardoor fit te gaan voelen. Je fit voelen gaat in mijn ogen alleen als je een eigen sport- en voedingspatroon ontwikkelt dat goed bij jou past. Ieder lichaam werkt anders! Vandaar dat ik het nu even zo oplos. Op deze manier kan ik hopelijk toch nog een beetje inspiratie geven!

Mijn lunch van vandaag bestaat uit wraps met gebakken ei en avocado, een handje pecannoten en choco-chiapudding met fruit. Ennn in de middag ga ik deze heerlijke kokosmakroon van Bas Bakt eten. De chiapudding heb ik gemaakt door één banaan, een scheutje amandelmelk, zo’n 5 eetlepels chiazaad en een halve eetlepel cacao in de blender te doen. Als je het mengsel een nachtje in de koelkast zet verandert het in hele lekkere chocopudding!

Ik heb een paar weken geleden trouwens deze SUPER handige lunchbox gekocht. Je kan de bakjes los afsluiten en op elkaar stapelen. Verder kun je ze ook in de vriezer en in de magnetron zetten. Hoe ideaal?? Wel een behoorlijk prijzig ding, maar ik verwacht dat hij lang meegaat en hij is echt heel fijn in gebruik. Hij is er in verschillende kleurtjes en ik heb hem hier bij Bol besteld.