My week in pictures 249

Klik/scroll verder om te zien wat ik deze week allemaal heb meegemaakt!

Maandagochtend was het tijd om naar Schiphol te gaan! Ik vloog naar Wenen in Oostenrijk. Dit was de eerste keer dat ik weer ging vliegen sinds ik in therapie ben voor mijn vliegangst. Ik had wat tips meegekregen maar voelde me toch behoorlijk gespannen. Bij mijn vorige vluchten hielp een wijntje dan, dus ik besloot er nu ook eentje te nemen. Om 10 uur ’s ochtends. Weten jullie ook weer meteen hoe je mensen met vliegangst op de luchthaven kan herkennen 🙂

Veilig aangekomen in Wenen! Mijn vriendin Pati vloog diezelfde ochtend vanuit Zwitserland daar naartoe en we ontmoetten elkaar op het vliegveld. Rond drie uur hadden we onze koffers uitgepakt in het hostel en konden we de stad in. Omdat het al wat later op de dag was besloten we de rest van de dag te vullen met shoppen en uit eten gaan. Ik kocht bij de Oostenrijkse variant van Van Haren deze Vans look-alikes.

En ik was helemaal blij want… mijn lievelingswinkel Brandy Melville heeft in Wenen een lekker groot filiaal. Ik heb echt mega veel gekocht hier 🙂

Na het winkelen gingen we ergens wat eten. Ik was nog een beetje misselijk van het reizen/de spanning dus had niet zoveel trek. Ik ging voor een tomatensoepje en zoete aardappelfrietjes.

Dinsdag: tijd voor onze eerste hele dag in Wenen. Ik trok mijn nieuwe jurkje van Brandy Melville aan. We haalden een ijskoffie en gingen de stad in.

We liepen naar het Belvedere museum. Een prachtig gebouw waar de werken van onder andere Gustav Klimt in tentoongesteld worden.

Daar is ‘ie dan: het populaire werk Der Kuss van Klimt.  En heel tof: het schilderij is hier ook voor blinden te “bekijken”.

Pati maakte een foto van me en later zagen we dat hij gephotobombed was, hahaha.

De tuin van het Belvedere is ook erg mooi. In een tuin ernaast vonden we ineens een bamboebos!

In de middag was het tijd om onze huurauto op te halen en naar St. Margarethen in Burgenland te rijden. Het was namelijk eindelijk tijd voor hetgeen waar we voor naar Wenen waren gekomen: het concert van Jack Johnson! Hij is mijn lievelingsartiest en ik wilde hem al zo lang live zien, maar hij is niet zo vaak in Europa. Pati en ik hebben elkaar op Hawaii ontmoet anderhalf jaar geleden en daar luisterden we veel naar hem. Toen we zagen dat hij eindelijk weer een tour door Europa zou gaan doen moésten we wel gaan.

We waren behoorlijk vroeg al in St. Margarethen en zagen onderweg een meertje waar gezwommen werd. Daar hebben we met onze voeten in het water gezeten op de steiger en een middagdutje gedaan in het gras.

Het concert vond plaats in Steinbruch, een prachtige plek tussen de rotsen. Geen betere plek om mijn favoriete artiest voor het eerst live te zien, toch??

We hadden alleen een klein probleempje: we hadden er helemaal niet over nagedacht om contant geld mee te nemen en je kon dus blijkbaar niet pinnen bij de horeca hier. Daar zaten we dan zonder eten en drinken. Ik ben zo gewend aan pinnen (op veel plekken in Rotterdam kun je zelfs niet meer met contant geld betalen) dat ik er gewoon helemaal niet aan had gedacht. We kwamen net twee euro tekort om een beker drinken te halen. Een meisje achter de bar wilde ons wel stiekem één koffiebekertje geven waarmee we bij de watertap water konden halen, hahaha 🙂 En toen bedacht ik me ineens dat ik een berichtje had gekregen van een lezeres van mijn blog, dat zij ook naar het concert zou gaan. Ik heb haar een berichtje gestuurd of we misschien twee euro van haar konden gebruiken en dat mocht! Ik voelde me een beetje stom om het te vragen, maar gelukkig was het geen probleem. Marta, super thanks! 

Na het voorprogramma van Milow was het tijd voor het optreden van Jack Johnson. We zaten op de tiende rij en konden alles heel goed zien. Jack is zo ontzettend goed live. Je merkt aan zijn verhalen tussendoor ook echt dat hij oprecht een goede en lieve man is.

Hij deed alle liedjes die ik hoopte dat hij zou doen. Ahhhh, dit was zo zo zo leuk!! Een avond om nooit te vergeten. Heel blij dat ik dit met mijn lieve vriendinnetje heb mogen meemaken.

Op woensdag gingen we naar het Schönbrunn kasteel. Een ontzettend toeristische plek waar blijkbaar een wachttijd van drie uur is om naar binnen te mogen. We besloten dat daarom maar over te slaan en door de ontzettend grote en mooie tuin van het kasteel te gaan wandelen. Daar staat onder andere het gebouw Gloriette dat je hier op de foto’s ziet. Het werd vroeger gebruikt als ontbijt- en feestzaal. Prachtig!

We hebben een paar uur door de tuin gewandeld. Daarna een groen sapje gehaald. Eindelijk weer wat groens na al die lekkere Oostenrijkse broodjes overal.

In de avond gingen we uitgebreid uit eten. Ik ging voor een salade en voor de balans nam ik een brownie met ijs na 🙂 De rest van de avond deden Pati en ik “36 questions”. Dat zijn 36 vragen die er volgens psychologen voor zorgen dat twee onbekenden van elkaar verliefd op elkaar kunnen worden. Dat laatste was niet ons doel, maar het leek ons leuk om het te doen om elkaar nog beter te leren kennen. Je kunt de vragen hier vinden.

Donderdagmiddag vloog Pati weer naar Zwitserland en ik weer naar Nederland. Ik reisde meteen vanaf Schiphol door naar Valkenswaard, want Cody was bij mijn moeder die avond. Ik bleef daar nog een nachtje slapen.

Vrijdagochtend gingen Cody en ik al vroeg met de trein richting huis want het zou die dag 36 graden worden. De treinreis was echt niet leuk. We kwamen stil te staan in een weiland ergens tussen Breda en Rotterdam. De airco deed het niet meer en we stonden daar toch zeker een uur en een kwartier stil. Cody moest overgeven… Uiteindelijk zijn we teruggereden naar Breda en konden we daar een andere trein in. Normaal duurt de reis één uur en nu zijn we drie uur onderweg geweest.

Home sweet home! Pati en ik hadden polaroids in het hostel gemaakt. Die hing ik meteen op aan mijn slinger met polaroids, tussen al mijn andere leuke herinneringen.

Cody kreeg een lekker perenijsje om af te koelen na de warme treinreis.

Ik heb weer een verhaal hoor 😀 Vrijdagavond was de maansverduistering en Laurens en ik gingen het kijken bij dit gezellige plekje in het park. De maansverduistering en bloedmaan hebben we helaas niet kunnen zien door de bewolking, maar het was wel erg gezellig. Rond twaalf uur wilden we het park uit en wat denk je? Blijkbaar zitten er hekken om het park die ’s avonds dichtgaan. We zaten opgesloten! De hekken waren behoorlijk hoog en we hadden een fiets en Cody bij ons. Die konden we natuurlijk niet zomaar over het hoge hek heen tillen. Op een gegeven moment kwamen we bij een plek waar aan de andere kant van het hek bankjes stonden. Daar zaten drie jongeren en een dronken man te chillen. Gelukkig konden zij ons helpen. Ze pakten Cody en de fiets van ons aan. Uiteindelijk was ik degene die met de meeste moeite over het hek kwam, hahaha.

Gisterenavond ging ik met Sven poolen bij het poolcafé in Delfshaven.

Sven stond met 2-0 voor, maar ik maakte een comeback en won met 2-3.

Vandaag (zondag) ging ik met Kim ontbijten bij Ninebar. Lekker avocadotoast en ijskoffie 🙂

Wat een leuke week was dit! Deze week komen er waarschijnlijk Australiërs die ik vorig jaar in San Diego had ontmoet bij mij logeren. Ze doen een Europa-trip en zijn vanaf morgen in Nederland. Ik heb nog geen idee wat we gaan doen verder.

11 thoughts on “My week in pictures 249”

  1. Ah wat leuk om te lezen 🙂 En yeahh, ik heb een mention op je blog, haha! Graag gedaan, was heel leuk je even gezien en gesproken te hebben, wat was het concert tof he! Jack Johnson is ook zo grappig en down to earth 🙂

  2. Wat een leuke week weer. Dat verhaal van het park met het hek doet me denken aan mijn vakantie. Ik stond ‘s avonds laat buiten het hek, mijn hostel binnen het hek 😂 uiteindelijk ben ik toen door een man geholpen, die nam me achterop de fiets mee naar de andere kant van het park, waar de hekken nog open waren. Op het moment zelf niet zo leuk, achteraf toch weer een leuk verhaal! En wat fijn dat mensen toch behulpzaam zijn in het e-tijdperk haha.

  3. Nou nou dat is nog eens verkeerd Poolen 😉 hahah
    en och dat verhaal van dat park.. nee joh.. ach die Cody hahah arm ding! en zoiets zou mij ook gerust kunnen overkomen. Ik heb de bloedmaan gezien in Italy heel duidelijk.. probleem was.. ik dacht dat er een wolk voor zat en die rode kleur ik dacht niet gelijk aan een bloedmaan haha en mijn vriend ook niet… toen de volgende dag stond het allemaal op posters afgebeeld en stond het op msn.com.. stom stom stom.. we hadden er meer van moeten genieten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.