Nieuw jaar, nieuwe kansen

Het is je misschien opgevallen dat er geen jaaroverzicht online is gekomen. Voor nieuwe lezers en degenen die mijn blog maar af en toe lezen: normaal gesproken plaats ik ieder jaar een afsluitende post met per maand een overzicht van alle leuke dingen en hoogtepunten. Dit jaar kon ik het gewoon niet. Het eerste half jaar was ik ziek van liefdesverdriet en het tweede half jaar had ik last van angsten die mijn dagelijks leven in de weg zaten. De therapie daarvoor was intens en vermoeiend. Daar omheen probeerde ik steeds toch nog wat van 2018 te maken, maar eigenlijk eindigde iedere poging in een teleurstelling. Ik heb echt zitten wachten tot het eindelijk 2019 werd. Een paar keer ben ik achter mijn computer gaan zitten om een start te maken aan mijn jaaroverzicht, maar ik vond het gewoon niet leuk om naar het merendeel van de foto’s te kijken. Veel foto’s hebben er voor mij naast het leuke moment ook een minder leuke herinnering aan vastzitten. Leuke foto, dacht ik dan; die is gemaakt vlak voordat ik niet in een lift durfde te stappen omdat ik bang was dat hij naar beneden zou storten. 2018 was niet mijn jaar.

Natuurlijk is het niet alleen maar stom geweest en heb ik ook een hele hoop mooie dingen meegemaakt. Ik ben dankbaar voor Cody die dit jaar in mijn leven is gekomen, mijn knuffelbeest. Dankbaar voor de fijne momenten in de natuur (in de Ardennen en op de Veluwe), voor het succes van mijn e-book, een nieuwe vriendschap en voor alle hulp die ik krijg bij het opzetten van mijn magazine dat deze week uitkomt. Ik ben ook dankbaar voor alle jaren hiervoor die wél heel leuk waren, waardoor ik weet dat 2019 weer net zo kan zijn. Het afgelopen jaar was even klote, maar 2019 hoeft dat niet te zijn. Ik ben er trots op dat ik in het afgelopen jaar veganistisch ben gaan eten. En op hoe goed ik het doe als single dogmom 🙂

Ik ben anderhalve week afwezig geweest om op te laden en dat was fijn! Ik heb zin in een nieuw jaar en op dit moment heb ik vooral ook veel zin om jullie alles te vertellen over mijn magazine. Ik moet me nog héél even inhouden: deze week ga ik tijdens een livestream op Instagram alles vertellen en met jullie door het blad heen bladeren. Ik gok dat dat op woensdagavond gaat zijn, want morgen (dinsdag) kan ik de magazines ophalen bij de drukker.

Bedankt voor al jullie lieve berichtjes altijd. Zelfs als ik even niks van me heb laten horen ♡ 

5 facts about Cody (half jaar in Nederland!) ♡

Kijk je liever video? Je kunt de video-versie van deze post op mijn IGTV (@jenniefromtheblog) vinden.

Vandaag is het een half jaar geleden dat Cody met de bus vanuit Spanje naar Nederland kwam. Vet spannend, want dit zou mijn eerste echte eigen hond worden en dan ook nog een rescuedog die ik nog nooit in het echt had gezien. Gelukkig bleek het een match made in heaven te zijn en zijn we sinds dag één beste maatjes. Wat is mijn leven sindsdien veranderd. Ik heb wel echt geluk dat hij zo goed luistert en met alles meewerkt. Hij kan prima een tijdje alleen thuis blijven, begrijpt wat wel en niet mag en is lekker rustig. Anders zou ik het denk ik wel zwaar hebben gehad als single dogmom 😀 Ik kan me nu al niet meer voorstellen hoe het zou zijn zonder mijn lieve hond. In deze post heb ik 5 facts about Cody voor jullie!

5 facts about Cody
1. Cody heeft een heel slecht gebit. Zijn tanden aan de zijkant zijn grotendeels weggeschaafd. De dierenarts denkt dat hij bij zijn vorige baasje aan een ketting heeft gelegen en daaraan heeft gebeten. Zo ontzettend zielig. Bij mijn IGTV video (@jenniefromtheblog) 5 facts about Cody kun je hier beelden van zien. Gelukkig zijn de tanden niet hélemaal weggeschaafd en heeft hij zijn voortanden nog waardoor hij (nog) geen problemen met eten heeft. Nu is het mijn taak om ervoor te zorgen dat het gebit wat hij nu overheeft zo blijft.

2.
Zijn lievelingseten is worstenbroodjes. Als ik er eentje in de oven leg gaat zijn neus al de lucht in omdat hij de lekkere geur ruikt.

3.
Cody is bang voor: stofzuigers, scooters (daar blaft hij altijd naar) en lucifers/vuur. Hij is gek op eendjes en voetballen. Zodra hij eendjes ziet springt hij het water in om erachteraan te zwemmen. Hij vergeet dan zijn naam en luistert helemaal niet meer naar me. Één keer heb ik een kwartier naar hem staan schreeuwen maar hij kwam er maar niet uit. Toen bedacht ik me ineens: wat als ik de bal op het asfalt stuiter? En ja hoor, meneer had spontaan zijn gehoor terug en kwam uit het water gesprint om met de bal te spelen.

4.
Één dag in de week gaat Cody naar de hondenspeeltuin van 8 uur ‘s ochtends tot 6 uur ‘s avonds. Hij is echt een rustig type. De andere honden rennen de hele dag door de speeltuin, maar Cody niet. Die speelt in de ochtend mee en in de middag gaat hij lekker met de verzorgers knuffelen en een middagdutje doen. Hij gedraagt zich voorbeeldig daar.

5. Zijn eigen karakter is inmiddels helemaal doorgekomen. Soms zit ik op de bank en roep ik hem omdat ik zin heb om te knuffelen. Dan blijft hij gewoon liggen waar hij ligt en kijkt hij me zo aan van: “kom zelf maar van die bank af”. Hij durfde in het begin niet goed te blaffen of geluidjes te maken tijdens het geeuwen. Nu piept ‘ie tijdens het geeuwen, blaft ‘ie af en toe en ligt ‘ie schaamteloos hard te snurken als hij languit op de bank ligt.

Beste keuze uit mijn leven.

Foto’s door Samantha Bosdijk

Een andere zomervakantie dan anders

De zomervakantie is weer voorbij en als ik erop terugkijk dan was het dit jaar een heel andere vakantie dan andere jaren. Ik grapte tegen mijn vriendinnen al dat ik echt een “wholesome” vakantie heb gehad. Andere jaren ging ik op vakantie naar een zonnige bestemming, veel op pad, iedere dag wel weer op avontuur. Dit jaar besteedde ik mijn vrije tijd vooral aan het werken aan mezelf. Dingen weer even op een rijtje zetten en de tijd nemen voor dingen die belangrijk voor mij zijn.

In therapie gegaan
Ik ben zo iemand die denkt dat ik altijd alles zelf wel op kan lossen. Deze zomer heb ik geaccepteerd dat dat niet zo is. Mijn vliegangst en nog wat andere angsten werden de afgelopen jaren alsmaar erger en begin deze zomer realiseerde ik me dan eindelijk dat ik het toch niet zelf kon oplossen. Ineens was er een keerpunt en kreeg ik heel erg veel zin om geholpen te worden. Dat was natuurlijk een ontzettend goed teken en ik was ook meteen enthousiast toen ik hoorde dat er al vrij snel een plekje voor me vrij was bij een psychologe. Na alles jarenlang opstapelen ging ik eindelijk geholpen worden. Ik schaamde me ook totaal niet voor mijn problemen. Ik heb het mezelf in mijn hoofd gepraat en gelukkig kan het er ook weer uitgepraat worden. Daar zijn we nu druk mee bezig.

Mijn lievelingsartiest live gezien
Ik moest ervoor naar Wenen vliegen, wat een behoorlijk obstakel voor mij was vanwege mijn vliegangst, maar het was het helemaal waard. In juli zag ik Jack Johnson live optreden in Oostenrijk. Samen met mijn vriendinnetje Pati uit Zwitserland, die ik twee jaar terug op Hawaii ontmoette. Daar luisterden we samen veel naar Jack Johnson en toen hij eindelijk weer naar Europa kwam om op te treden wisten we het meteen: hier moesten we naartoe. Het concert werd gegeven in een openluchttheater, op een warme zomeravond. Zo zo zo blij dat ik dit heb meegemaakt 

Klussen bij de overbuurvrouw
Mijn nieuwe overbuurvrouw Sabine verhuisde afgelopen zomer plotseling naar Rotterdam, veel eerder dan verwacht. Ze had ineens een huis tegenover mij gevonden. Ik hielp samen met een hoop vrienden van haar een paar dagen mee met de vloer leggen, schoonmaken en spullen verhuizen.

Heel veel niks doen
Voorheen zou ik denken: zonde van mijn vrije dagen. Maar dit jaar vond ik het juist heerlijk om lekker thuis te zijn en niks te doen. Muziek luisteren, met mijn hond knuffelen, in het zonnetje liggen op mijn balkon… heerlijk.

Mijn keuken vegan-ready gemaakt
Ik zat er al langer over te denken om plantaardig te gaan eten en had een tijd terug al een aantal dingen in mijn keuken vervangen. Koemelk verruild voor plantaardige melk, honing vervangen voor ahornsiroop, kokosyoghurt in plaats van gewone yoghurt, enzovoorts. Voor mij de “simpele dingen”. Voordat ik voor de volle 100 procent ging wilde ik eerst goed uitzoeken hoe een goed plantaardig menu eruitziet en welke voedingsstoffen in welke soorten voeding zitten. Ik heb deze zomer uitgebreid te tijd genomen om me daarover in te lezen. Ik heb handige kookboeken (o.a. Oh She Glows) gekocht en een hoop voorraadpotten in mijn keuken gezet met verschillende soorten rijst, granen, noten en zaden. Nu eet ik bijna twee maanden volledig plantaardig en ik voel me gezond en vooral een goed mens voor het milieu en de dieren 🙂

Hoe was jouw vakantie? Heb je leuke dingen gedaan?


Foto’s door Samantha Bosdijk

Oreo Birthday Party (+ e-book mijlpaal!)

Hoera, Oreo is jarig! Het koekje bestaat al sinds 1912 in Amerika, maar is inmiddels ook al 10 jaar verkrijgbaar in Nederland. Ik wil geloof ik niet weten hoeveel ik er in al die jaren in totaal naar binnen heb gewerkt. Dat gaan er naar verwachting nog veel meer worden want Oreo heeft leuk nieuws dat ik vandaag met jullie mag delen! Om het te vieren is er namelijk een nieuwe variant verkrijgbaar in de supermarkten in Nederland: Oreo Birthday Party, met een caramelsmaak en gekleurde glitters. Super lekker! Ook zul je de varianten Strawberry Cheesecake en Choco Brownie vaker tegen gaan komen in de schappen, want die hebben een vast plekje gekregen.

De koekjes kwamen precies op het goede moment binnen want Samantha en ik hadden naast de verjaardag van Oreo nog wat anders te vieren. Mijn e-book met Sam’s foto’s erin heeft namelijk de magische grens van 650 downloads bereikt. Hoe tof!! Super thanks voor alle support. Ik vind het echt heel fijn dat het zo goed ontvangen wordt. Na het maken van deze foto’s hebben we meteen een uitgebreide proeverij gehouden. Onze favoriet? Oreo Strawberry Cheesecake!

Deze post is in samenwerking met Oreo (lifegoals 😀 ). Foto’s door Samantha Bosdijk.

Cody, Coco, Cola

Hoe leuk zijn deze foto’s?? Ik ging helemaal stuk toen ik ze zag. Echt een couples shoot lijkt het wel. En dat hoofd van Cody, zo schattig en blij 🙂 Ik ging eens tellen hoe lang Cody nu eigenlijk al bij mij woont en ik kwam uit op 3,5 maand. Op de een of andere manier had ik het gevoel dat hij al langer bij mij was. Een half jaar of zoiets had ik in gedachten. We zijn helemaal aan elkaar gewend en het is heel leuk om te zien hoe Cody steeds meer zichzelf wordt. Dan kruipt hij bijvoorbeeld bij me in bed en denk ik dat hij gezellig komt knuffelen. Maar nee hoor, hij gaat lekker de andere kant op liggen, met z’n kont richting mij.

Cody wordt trouwens inmiddels ook Coco genoemd. Één keer riep ik per ongeluk heel hard “Coooo-la” door het huis, hahaha. Geen idee waar dat vandaan kwam. Hij gedraagt zich heel goed en heeft nog geen kattekwaad uitgehaald. Voetballen en in de zee zwemmen vindt hij fantastisch. Hij slaapt het liefst op zijn rug en zijn lievelingseten is worstenbroodjes. Ik kan me nu al niet meer voorstellen hoe het zonder hem is 

Foto’s door Samantha Bosdijk