En dan zit je ineens in een soort van quarter life crisis

jennie from the blog update

2015 ging ik uit en 2016 in met een gevoel dat ik nooit eerder heb gehad. Ik ken mezelf als iemand die hard werkt en daarnaast leek alles tot nu toe vanzelf goed te gaan. Zo’n drie weken terug draaide dat ineens helemaal om. Ik denk dat het een combi is geweest van een soort quarter life crisis en te veel werken het afgelopen jaar. Resultaat: ik had het gevoel dat ik niets meer kon. Zelfs een e-mail versturen was een mega drempel voor mij. Ik had nergens zin in behalve in bad liggen, sporten en Pinterest boards maken (vandaar die overload aan Pins, mocht je me volgen). Alles waar ik bij na moest denken ging niet omdat al mijn gedachten vanzelf uitgingen naar “wat moet ik in hemelsnaam met mijn leven doen als ik klaar ben met afstuderen?”. En dan kreeg ik meteen een naar gevoel in mijn hoofd.

Het stomme is dat er juist zoveel leuke mogelijkheden zijn dus ik snap niet helemaal waar dat nare gevoel vandaan komt. Ik kan gaan reizen, meer bloggen en ik heb een netwerk met mogelijkheden om leuke opdrachten te gaan doen, maar toch is er iets wat het op de een of andere manier zwaar maakt. Ik heb een vermoeden dat het het feit is dat ik de afgelopen jaren wist wat er ging komen en dat ik het nu gewoon helemaal niet weet. Je gaat naar de middelbare school, doet een opleiding… dat zijn dingen die vast staan en wat je leven structuur geeft. Daarna is het leeg en dat is schijnbaar iets waar ik slecht tegen kan.

Het grootste deel van mijn soort van mental breakdown is gelukkig over. Ik ben weer vrolijk en heb weer zin om leuke stukken te gaan schrijven en freelance opdrachten op te pakken dus dat ga ik ook zeker weer doen. Maar dat quarter life crisis gebeuren is natuurlijk niet van de een op de andere dag weg. Ik vraag me af of iemand van jullie zich er in herkent en hoe je dat hebt aangepakt? Ben je gaan reizen? Of juist niet? Ik weet ook wel dat het uiteindelijk goed komt maar toch gaat het gevoel maar moeilijk weg. Wat zijn dingen die jou geholpen hebben daar van af te komen?

Ik heb in ieder geval voor mezelf (onder mijn motto If you’re not happy, make a change) alvast besloten aan de slag te gaan met dingen waar ik al langer tegenaan loop en me te focussen op dingen die ik leuk vind. Ik zet daarom voor nu extra vaart achter mijn zoektocht naar een nieuwe woning, ben wat reizen aan het bekijken, wil graag een hond zoeken in de buurt die ik regelmatig mag uitlaten en ik ben hulp aan het zoeken bij mijn fotografie.

Als iemand in mijn omgeving me vroeg of ik niet te veel werkte zei ik altijd dat het niet uitmaakte “omdat alles wat ik doe leuk is”. Nu heb ik wel geleerd dat werken ook te veel kan worden wanneer je er gewoon veel plezier in hebt. Ik vond het fijn om dit even van me af te schrijven. Misschien niet zo’n vrolijke blogpost als je van me gewend bent, maar dit is mijn dagboek en ik wil het even kwijt. Nu gelukkig weer door met allemaal leuke stukjes. Ik kan niet wachten om jullie hopelijk snel mee te nemen in mijn verhuisavonturen. Voor mijn nieuwe interieur heb ik nu dankzij alle uren Pinterest in ieder geval veel inspiratie 🙂

78 thoughts on “En dan zit je ineens in een soort van quarter life crisis”

  1. Hee Jennie,
    Ja dat gevoel heb ik ook een tijdje gehad. Ik studeer in april af en dan ligt er bij mij inderdaad ook niks helemaal vast. Ik heb me er nu bij neergelegd en zie wel wat de tijd me brengt 🙂
    Succes met afstuderen in ieder geval! 🙂

  2. Aw, ik snap je helemaal! 🙁 Die dip had ik al na de middelbare school en toen ben ik toevallig ook bezig gegaan met fotografie, haha. Cursus op de Fotovakschool gedaan, heel leerzaam! Nu nog kijken wat er gaat gebeuren na het afstuderen, haha. Hopelijk gaat het vanaf nu allemaal steeds beter met je en kan je snel een leuk huisje en hondje vinden 🙂

  3. Ik heb dat ook soort van meegemaakt tijdens mijn tussenjaar. Ik wist niet meer wat ik moest en wou doen en ik het vooral het gevoel dat ik mijn tijd verspilde aan het niks doen. Inmiddels ben ik begonnen met een nieuwe opleiding en voel ik mij weer stukken beter dan eerst. Just go with the flow! Eerst afstuderen en dan zie je wel verder toch? Verder nog niet te veel aan denken!

  4. dit herken ik enorm en het heeft me 4 maanden gekost om me er uit te trekken 🙌🏻 ook voor een nieuwe start incluis nieuwe woning gegaan wat erg prettig was. praat erover is mijn enige tip 🌺

  5. Ik herken me hier helemaal in! Als het goed is studeer ik in juli af, maar wat ik daarna moet gaan doen… Hoe dichter ik bij dat diploma kom, hoe meer ik ga twijfelen en piekeren over wat ik na de zomer moet gaan doen. Maar ik leg me er ook maar bij neer. Ik probeer me er in ieder geval niet te druk om te maken, dan komt het vast goed =)

  6. Ik snap je helemaal.. ik heb namelijk hetzelfde. toen ik geen baan kon vinden na mijn opleiding ben ik begonnen als hara consulent, ik kreeg of geen mailtjes terug van bedrijven of ik werd niet aangekomen omdat ik al te oud was (23).. toen vond een bedrijf mijn cv op het internet en had ik opeens een baan van 40 uur. Daarnaast zorg ik dat er iedere week twee video’s online staan op mijn youtube kanaal en bijna dagelijks een artikel op mijn blog. Ook maak ik 1 keer in de week savonds schoon met mijn zus en ik maak dus daarnaast op mijn enigste vrije dag in de week product foto’s, video’s ik bewerk ze en plan de video’s en de artikelen in. Het is allemaal leuk en het verdiend allemaal geld en dat maakt het vooral moeilijk! ik wil teveel en daar moet ik mee uitkijken.. dus ik snap je volkomen! soms is het goed om een stapje terug te doen. Ik moet realiseren dat mijn blog niet mijn werk is dus om de dag een artikel is ook geen schande. Mijn blog loopt wel steeds beter dus het is lastig om er afstand van te doen. Verder wil ik ook gaan fitnessen 2/3 x in de week.

  7. Ik maak echt preciés hetzelfde op dit moment! Dat je leven op dit moment wel super leuk is, maar dat je gaat twijfelen aan je zelfkennis, je opties na je afstuderen en het maken van verkeerde keuzes. En dan slaat angst toe.

    Ik ga de komende weken de keuze maken tussen komend half jaar afstuderen of een half jaar (nodige) pauze om eens uit te gaan zoeken wat ik nu écht wil, opties exploreren en uitproberen en ‘mezelf leren kennen’. Er is in mijn geval allebei wat voor te zeggen. Heb jij al een afstudeerstage?

    (Heel raar ineens te reageren terwijl ik je al lang niet gesproken heb, haha. Maar ach.)

  8. Ik herken dit wel Jennie! Ik had het toen ik al een paar jaar werkte na m’n afstuderen, maar opeens had ik zoiets van: is dit alles? Er zat van alles tegen en ik was ontevreden, ik had alles wat ik wilde maar het was nooit genoeg. Het is wel vanzelf weggegaan, maar toch heb ik af en toen nog dat gevoel van ‘ik wil meer, ik wil wat anders, maar ik weet niet wat.’ Het hielp me enorm om me te focussen op leuke dingen, dan worden de andere een stuk minder erg. En positief proberen te denken 🙂
    Het is volgens mij heel normaal om zo’n crisis af en toe te hebben 😉 sterkte!

  9. Ik heb precies hetzelfde op dit moment. Ben 21 en zit in het laatste jaar van mijn studie en heb ook nog geen idee wat ik volgend jaar wil. Er zijn teveel opties… Maar denk dat het reizen wordt bij mij!

  10. Ik zat hier toevallig echt gisteren over na te denken. Nu heb ik het afstuderen wel een half jaar uitgesteld omdat ik er momenteel niet echt de ruimte voor heb in mijn hoofd, maar alsnog blijft de vraag “Wie ben ik en wat ga ik straks in godsnaam doen?”. Eigenlijk gek, want ik zou het bijvoorbeeld helemaal niet erg vinden om verschillende part-time baantjes te hebben. Sterker nog, dat denk ik nog liever dan één full-time baan. Maar inderdaad, het idee van een leeg vak in je leven hebben is erg vervelend. Echt zo’n gevoel van: ja, en wat nu? Wanneer ik zulke momenten heb, probeer ik mezelf te vertellen dat wat het ook gaat worden, het vanzelf wel op zijn plek valt. Stel je hebt geen baan en geen studie, dan komen er vast wel andere mooie dingen op je pad. Enne, dat reizen? Gewoon lekker doen!

  11. Heel fijn dat je dit gewoon eerlijk opschrijft:) Ik denk dat velen zich hierin kunnen herkennen. Dat van teveel op je nemen heb ik ook gehad, maar de quarterlifecrisis nog niet écht. Hoewel ik stiekem áltijd al in m’n hoofd bezig ben met “wat later?”. Maar echte suggesties doen kan ik dus niet. Ik hoop in ieder geval dat je er snel uitkomt, je klinkt in ieder geval al wel super gemotiveerd en strijdlustig, haha. Komt dus vast helemaal goed!!

  12. Ik herken het gevoel, mijn tip is om de angst van het niet weten te proberen om te denken in nieuwsgierigheid, nieuwsgierig worden naar het onbekende, en het zo een beetje los te laten, dat werkt altijd wel bij mij 🙂

  13. Ik herken mezelf echt heel erg in je verhaal Jennie! Ik zit op dit moment in precies dezelfde fase als jij (vanaf februari afstuderen, en dan?!) dus ik kan helaas nog geen advies geven over wat ik heb gedaan..
    Van mij mag je wel vaker over dit onderwerp schrijven, ook al is het heel persoonlijk. Het is toch van om dit van anderen te lezen en jezelf te kunnen herkennen. En wie weet gaan jouw keuzes mij, of een ander, ook wel helpen!
    Succes met alles 🙂

  14. Wat super van je dat je dit zo van je afschrijft. Soms heb je wel eens van die dagen dat je nergens zin in hebt en dat alles even tegen zit, maar als je het een tijdje hebt is dat wel frustrerend lijkt me. Hopelijk ben je er snel weer boven op, want je doet het zo goed. Succes de komende tijd meid!

  15. Hi Jennie! Ik heb zelf, gelukkig, nog niet een quarter life crisis gehad, maar ik kan mij er erg in verplaatsen! Ik heb zelf ook soms een soort angst voor het niet weten wat ik na mij studie ga doen! Ik hoop dat je er snel uitkomt en ik ben benieuwd naar je verhuisavonturen 🙂

  16. Wauw, wat is dit herkenbaar zeg! Ik had een gigantische dip tijdens mijn laatste jaar aan de middelbare school. Dat kwam onder meer ook doordat dat ik twee maal door omstandigheden een jaar heb moeten overdoen. Mijn zelfbeeld heeft daardoor zo’n enorme deuk gekregen dat ik ervan overtuigd was dat er permanente schade aangericht was. mensen die een jaar moeten overdoen worden namelijk snel gezien als óf dom, óf lui.
    Toen ik van school veranderde en naar een kunstschool ging, dacht ik dat alles wel meteen goed zou komen, kunst was namelijk mijn ding, dus ik zou me daar ook wel thuisvoelen, toch? Dat ging helaas ook niet zoals gepland, en ik kwam meer en meer in een neerwaartse spiraal terecht. Zelfs toen ik een relatie kreeg ging ik me niet meteen weer beter voelen, al was dat misschien vooral omdat dat echt een toxische relatie was, achteraf bekeken heeft die jongen me echt schaamteloos gebruikt. Hoe ik er uiteindelijk bovenop ben gekomen weet ik niet, ik ben ervan overtuigd dat mijn vriend, die zo veel geduld met mij heeft gehad, er heel wat mee te maken heeft. Af en toe heb ik nog wel sipjes en periodes dat ik helemaal nergens zin in heb, maar dat worden er telkens minder, gelukkig maar!

  17. Goed van je dat je het lekker van je af geschreven hebt! Dit wat jij voelt hebben veel anderen van jouw leeftijd (ook al heb je soms het idee dat je de enige bent) en ik heb het ook gehad. Alleen bij mij bleek het een burn out te zijn, maar ik had vrijwel precies dezelfde dingetjes die jij ervaarde. Alles koste te veel moeite en niks, waarbij ik na moest denken, lukte meer. Daarom zou ik je als advies willen meegeven (als dit in bepaalde mate aanhoudt) om een keer met iemand te gaan praten, want stel je zit tegen een burn out aan, dan kan je daar niet vroeg genoeg bij zijn. Heel veel succes in ieder geval! Liefs!

  18. Ik snap dat je daardoor in een soort ‘crisis’ belandt. Lijkt me gek, eng. Dan moet je opeens misschien een (echte) baan gaan zoeken inderdaad. Of wil je eerst reizen? Allemaal dingen die je moet overwegen, ik zou er veel over praten, ik denk dat leeftijdgenoten van jou op de studie misschien wel hetzelfde ervaren. Sommige zullen al wel een idee hebben en misschien al wel een baan of een reis geboekt, maar je bent hier sowieso niet de enige in Jennie. Ik hoef hier nog láng niet over na te denken. Ik hoop in 2017 mijn vwo diploma te halen dus eerst nog even studiekeuze stress…

  19. Niet de leukste blogspot. Maar desondanks wel eentje die mij erg aanspreekt en bekend voor komt. Ik ben nu een halfjaar afgestuurd en waar ik vroeger vertraging als iets ergs had gezien denk ik nu wel eens, wat was studeren toch fijn. Inderdaad het feit dat alles mogelijk is, maakt keuzes zo moeilijk. Wat is de juiste, welke volgorde.. Reizen, verder studeren, werken. Ik wens je iig succes met keuzes, en ik denk dat gewoon beginnen de enige optie is om je dromen en doelstellingen waar te maken en volgens mij ben je al goed op weg

  20. Ja dit herken ik wel, 2 opleidingen gedaan en nu een jaartje doen waar ik zin in heb: bloggen, reizen, freelance opdrachten. Ik ben door mijn reis naar LA weer zo geïnspireerd geraakt. Als ik jou was zou ik ook lekker een paar weken weggaan en niet teveel zorgen maken om dingen die er ‘in het echte’ leven afspelen, vooral als je alleen reist maak je dingen zoveel bewuster mee en krijg je soms zoveel nieuwe ideeën. Ik zou het in ieder geval zo weer doen :).

  21. Ah dat begrijp ik helemaal, wat lastig! Inderdaad staat het eerste gedeelte van je leven best wel vast en dat kan nogal wat stress opleveren als je aan het volgende gedeelte begint. Ik heb hetzelfde (al is het wel minder natuurlijk, want dit is mijn eerste jaar op de universiteit): ik doe een hele brede opleiding waardoor de toekomst ook niet helemaal duidelijk is. Een hele leuke opleiding, dat wel, maar ik krijg constant vragen van familie en vrienden van ‘wanneer je nou eens écht gaat kiezen wat je wil doen’. Dus erg begrijpelijk! Maar wat ik je als advies mee zou geven is dat je echt niet meteen na je afstuderen je levenspad moet bepalen. Je kan gaan reizen – waarom niet? – of gewoon een jaartje bloggen en wat opdrachten aannemen en dan zie je wel of het iets voor je is of niet. En zo niet: dan probeer je nog iets nieuws, net zo lang tot je echt tevreden bent met wat je doet! Veel makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik merk zelf dat door dingen te proberen je er pas écht achterkomt wat leuk is en wat bij je past. Succes in ieder geval! Liefs, Sabrina

  22. Bijzonder om te zien hoeveel meer mensen hier last van hebben. Ik heb het de afgelopen week echt heel erg. Ook ik studeer dit jaar af en met mijn stage trauma vond ik het heel eng om vandaag weer stage te gaan lopen.

  23. Jeetje, wat rot eventjes. Ik voel altijd snel aan als ik iets niet leuk vind of als het te veel is, dus heb hier geen last van. Maarja ik ben dan ook nog lang niet rond de 24/25 (ben 19). Fijn dat je er nu weer een beetje uitkomt!

  24. Wauw, wat je beschrijft herken ik mezelf zo goed in. Een aantal weken geleden had ik precies hetzelfde ik had mijn diploma gehaald en ben gaan werken, omdat ik niet wist wat ik met mijn leven aan moest. Ik had echt het gevoel nu moet ik een beslissing maken voor de rest van mijn leven. Het heeft bij mij enorm geholpen om een studie te kiezen die bij mij past, deze ga ik in september beginnen. Ook heb ik plannen gemaakt om te gaan reizen. En nu begin ik me eindelijk weer een beetje beter te voelen.

  25. Ik denk juist doordat er zo veel keuzes zijn en de wereld aan je voeten ligt, het lastiger wordt om daadwerkelijk een keuze te maken. De druk om de goede keuze te maken wordt op die manier alleen maar groter, want wat als één van de 9 andere nou wel de goede was? En ik ben altijd heel erg tegen social media maar de schuld van alles geven, maar het idee dat je je keuzes automatisch met iedereen deelt én dat je leven voor iedereen te zien is, maakt die druk denk ik alleen maar groter.

    Ik heb een beetje een eenvijfdelifecrisis, al zou ik het niet helemaal zo willen noemen. Ik ben met iedere keuze (nu stage, uitwisseling en eventueel al een master) al zó lang bezig en het idee dat ik de rest van mijn leven alleen nog maar keuzes moet maken én dat die keuzes steeds ingewikkelder en groter worden maakt mij nou niet echt blij.

    Je moet niet vergeten dat je jong bent! Het maakt niet uit dat je er een jaartje of twee over doet om gewoon uit te vinden wie je bent en wat je later wil. Misschien ervaar je veel druk van buitenaf, maar je hoeft niet meteen succesvol te zijn. En omdat je nog jong bent heb je best de ruimte om fouten te maken en nieuwe dingen te proberen. Uiteindelijk is iedere ervaring waardevol, al is het maar om uit te vinden wat wel of niet bij je past. Misschien kan niet alles direct op je CV, maar ach… Je hebt een opleiding en inderdaad dat netwerk en volgens mij ook genoeg mensen om je heen om op terug te vallen. En ik denk inderdaad dat je focussen op andere veranderingen zoals een nieuwe woning zoeken ook helpt!

    Ik vind het zelf een beetje tegenstrijdig om dit advies te geven want ik geloof er zelf ook niet helemaal in als ik het zelf van iemand hoor, maar het is echt waar. Het “verkeerde” doen is niet het einde van de wereld. Het is misschien geen directe ervaring van mijn kant maar ik hoop dat loslaten helpt bij het omgaan met alle leegte en ik hoop dat je je snel weer beter voelt!

  26. Heel herkenbaar dit, Jennie! Ik ben ook aan het afstuderen en vindt het gewoon hartstikke eng, want je ziet gewoon niet wat er voor je ligt. Maar wat ik dan probeer is me focussen op waar ik later wil zijn en de gave doelen die ik ooit wil bereiken, een vision board helpt daar echt mee. En inderdaad focussen op de dingen die je plezier geven!
    En wat betreft fotografie, ik ben op zoek naar vaste samenwerkingen 🙂 je weet me te vinden! X

  27. Wat een nare periode 🙁 ik denk voor mezelf dat ik die fase op voorhand een beetje heb opgevangen door een summer school in Londen te gaan volgen (over iets helemaal anders dan waarvoor ik toen studeerde) en na mijn laatste jaar heb ik een buitenlandse stage gedaan. Hierdoor gingen mijn oogkleppen af, kwam ik nieuwe mogelijkheden tegen en ontmoette ik veel nieuwe mensen van over de hele wereld. Ik moet ook wel zeggen dat ik na mijn eerste master nog een tweede studie ben gaan doen omdat ik toen nog helemaal niet wist wat ik wou en ook nog niet klaar was voor een eigen stek na altijd met een huisgenootje of bij mij ouders had gewoond. Succes ermee !

  28. Herkenbaar! Ik heb dit ook gehad. Nu gelukkig net een nieuwe baan en daardoor al wat beter in mijn vel! Ik wilde altijd van alles doen als ik een dagje vrij was. Daardoor was ik op mijn vrije dagen onwijs druk. TV kijken vond ik bijv echt zonde. Nu geef ik af en toe toe aan het bankhangen en wordt daar al een stuk rustiger van! Ga lekker reizen :). Iets wat ik al heb gedaan! Haal je zoveel moois uit en zoveel levenservaring!

  29. WOW wat veel reacties van mensen die op dit moment precies in hetzelfde schuitje zitten. Ook ik heb een studiedip/ ‘quarterlife crisis’. Stage zit er bijna op, minor en afstuderen komen er aan en toch vraag ik mij af of het wel iets voor mij is? Met stage ben ik er namelijk echt achter gekomen dat dit helemaal niet bij mij past. Terwijl dit toch zou zijn waar ik mijn hele leven van heb gedroomd?!

    Zit ook echt in een dip en weet bijgod niet wat ik wil:(

    Ik vind het fijn dat je hier aandacht aanbesteed Jennie. Ik had namelijk echt niet verwacht dat andere meiden op dit moment precies hetzelfde voelen.

    Ik kijk daarom graag mee met de comments op dit artikel.

  30. Heel herkenbaar dit Jennie, en zo te lezen in de reacties voor nog veel meer mensen. Afgelopen november werd bij mij de stress teveel, waardoor ik even helemaal niks meer kon. Zelfs tv kijken of een boek lezen ging niet. Uiteindelijk bleek het bij mij om een soort burn-out in combinatie met hyperventilatie/paniekaanvallen te gaan en heb ik het besluit genomen tijdelijk te stoppen met mijn studie en deze in september dit jaar weer op te pakken.

    Wat mij tot nu toe al heel erg heeft geholpen, is er met iemand over praten, veel leuke dingen oppakken en vooral wat rustiger aan doen. Ik denk dat reizen ook zeker een goede keuze is! Ik zou het komend half jaar dolgraag willen gaan reizen, maar ik spaar toch liever nog even door voor een echte grote reis na mijn studie. 😉

    En weet je: uiteindelijk komt het allemaal wel weer goed en valt alles weer op zijn plaats! Heel veel succes in ieder geval. Liefs!

  31. Ik herken met hier compleet in. In juni, het laatste jaar voordat ik zou afstuderen stortte ik compleet in. Ik kon niks meer voorspellen niks leek logisch en ik begon met ontzettend zorgen te maken, waardoor ik paniekaanvallen kreeg. Ik werd ook heel angstig, heel raar, omdat ik dat niet van mijzelf kende. Ik ben toen zelf naar de huisarts gegaan en ben toen doorverwezen naar een psycholoog. Ik heb ook altijd jaren hard gewerkt, het was gewoon een combi van alles bij elkaar. Ik moest bij de therapie die ik kreeg elke week piekerverslagen maken, wat heel goed hielp. Ik ben in totaal 12 keer naar de psycholoog geweest en heb heel veel over mijzelf geleerd. Ken mijn grenzen nu heel goed en kan beter voor mijzelf opkomen.

    Bij mij heeft het in totaal van eind juni tot november geduurd. Ik heb een half jaar studievertraging opgelopen, omdat ik ook echt niks meer kon op een of andere manier. Nu ben ik bijna klaar en heb zelf een baan gevonden, waardoor ik ook heb geleerd, alles vind wel een weg, ook al kun je t niet voorspellen!

    Hoop dat jij je snel weer de oude voelt. Mocht het aanhouden kan ik je aanraden om er met een psycholoog over te praten, dat heeft voor mij in elk geval ontzettend goed geholpen:)

    enne, goed dat je weet wat je in elk geval wel gelukkig maakt. <3<3

  32. Zo vervelend! Ik heb het zelf niet meegemaakt maar kan me wel goed voorstellen hoe lastig het is 🙂 Het is natuurlijk ook niet makkelijk om te beslissen wat je wil gaan doen, misschien juist omdat er zoveel leuke dingen te doen zijn! Blij om te horen dat het beter met je gaat, hopelijk kan je snel weer knallen!

  33. Mooi dat je dit zo opschrijft. Het is heel herkenbaar voor mij hoor. Ik had alles wat ik wilde hebben en toch was ik niet gelukkig. Reizen was de optie dacht ik maar uiteindelijk bleek het vluchten voor mijn eigen gevoelens. Ik heb 2 jaar erg veel reizen gemaakt maar nadat ik al mijn bucketlist dingentjes had afgewerkt bleef ik maar een leeg gevoel houden en het stopte niet. het was vechten tegen mezelf, vechten om niet op te geven maar helaas. Ik raakte uiteindelijk in een depressie. Ik ben met mezelf geconfronteerd en heb een pas op de plaats moeten maken. Inderdaad hard werken als je het leuk vind is niet erg tot je merkt dat het toch teveel is. Wandelen heeft mij heel veel rust gegeven, samen met mijn hondje. Ook yoga en meditatie. Misschien is het de druk vanuit de samenleving die het moeilijk maakt voor ons. Weet je wat het is, vroeger werd je wat je werd en nu liggen er zo veel kansen voor je dat je eigenlijk niet meer weet wat je moet kiezen. Heel verhaal maar misschien heb je er wat aan. Voor nu sterkte xx

  34. Een beetje herkenbaar. Ik ben binnenkort klaar met mijn studie en ik weet gewoon niet wat ik hierna ga doen. Helaas is het voor mij niet mogelijk om zomaar mijn tas te pakken en weg te gaan. Het is alsof ik het afstuderen wil uitstellen, maar ook weer niet. Ik heb over enkele dagen mijn deadline al en ik kan mezelf gewoon niet toebrengen om er aan te werken en mijn studie hierbij af te ronden. Maar goed, we zien wel wat op mijn pad komt.

  35. Dag Jennie, wat jij beschrijft heb ik inderdaad ook. Ik heb altijd gestudeerd en vond dat ook fijn. Vorig schooljaar deed ik nog een extra studie bij omdat ik mij toen nog niet helemaal klaar voelde om te gaan werken. In juni 2015 studeerde ik af en had ik veel zin om te gaan werken! Ik kon ook meteen aan de slag als leerkracht, maar ik vond het heel erg moeilijk een evenwicht te vinden tussen mijn job en mijn omgeving – wat heel normaal is. Ik nam veel zaken uit de klas mee naar huis en dat woog mentaal heel erg door. Mijn vriend liet mij ook van de ene op de andere dag staan voor een ander meisje en toen ook bleek dat mijn ouders gingen scheiden, werd het ook teveel voor mij. Sinds enkele weken bezoek ik een psycholoog en gelukkig heb ik direct iemand gevonden met wie het klikt. Ik ben bang voor de toekomst, omdat alles wat ik kende wegviel (mijn studie die eindigde, mijn vriend, mijn ouders). Ik had de laatste tijd ook niet meer het gevoel dat ik kon opstaan ’s morgens, of dat ik zin had om voor een vacature te gaan. Er zijn dagen dat het beter gaat, andere dagen weer niet. Als ik een vacature zie die mij aanspreekt word ik ook erg onzeker: kan ik het wel? Ik denk dat het heel normaal is om als pas afgestudeerde het moeilijk te hebben. Je valt in een zwart gat. Er komt vanuit de maatschappij ook heel veel druk op onze schouders terecht: we moeten alles perfect kunnen, de perfecte job vinden, en het dan ook nog eens perfect doen op alle andere vlakken. Terwijl heel veel zaken niet perfect hoeven te zijn.

    Het sterkste dat ik geleerd heb is om eerlijk te zijn tegen anderen over hoe je je voelt. Het heeft geen zin om te zeggen dat alles oké is terwijl dat niet zo is. Het zorgt er ook voor dat je vaak leert dat het leven bij anderen ook niet perfect is.

    Tegen m’n psycholoog vertelde ik dat “mijn toekomst momenteel erg troebel is”. Hij antwoordde daarop dat als je lang genoeg kijkt naar iets wat troebel is, je dan wel weer iets zal herkennen. En zo is het: het zoeken naar jezelf is een proces dat nooit eindigt. Je leert jezelf beter kennen en je interesses ook. Een crisis hebben is vandaag de dag niet meer zoiets dat je alleen maar meemaakt als je ouder bent. Net omdat er zoveel druk op de schouders van jongeren is, denk ik dat veel jongeren vandaag vatbaar zijn voor burn-outs. Het belangrijkste is om jezelf te leren kennen en het gevoel een plek te geven.

    Ik zal me na een tijd wel weer beter voelen, dat weet ik. Maar nu even niet en eigenlijk is dat ook oké, zo leer ik mezelf ook weer kennen.

    1. Ik kan me herkennen in wat je schrijft over het eerlijk zijn en erover vertellen. Nu ik het op mijn blog heb gezet hoor ik van meer mensen om me heen dat ze het hebben en daardoor heb ik nu meteen al wat goede gesprekken kunnen hebben met personen die hetzelfde meemaken. Heel fijn vind ik dat en ik heb me voorgenomen om er voortaan ook echt over te praten als het nodig is. Inderdaad niet meer meteen reageren dat alles oké is als het niet zo is.

  36. Lieve Jennie,
    Ik denk dat veel mensen dat probleem hebben! Misschien helpt het inderdaad om eens op vakantie te gaan. Dat hoeft niet ver weg te zijn. Wat dacht je van Gent in België? Jep daar woon ik 😉
    Het hoeft maar een weekendje te zijn.
    Gewoon even weg van je computer en social media en gewoon doen waar je zin in hebt.
    Fotograferen, shoppen, lekker eten, wandelen, je hoofd lekker leeg maken,….
    En ookal is je soort van quarter life crisis bijna weg zijn.
    Zo’n weekendje kan echt deugd doen!
    Ik hoop dat je je snel weer HELEMAAL beter voelt, ik blijf je gewoon altijd volgen en steunen als trouwe #jenniefromtheblog fan!
    Je bent geweldig en maakt mijn dag altijd goed!
    XOXO Lotte

    1. Dankjewel voor je berichtje en de tip Lotte! Ik denk dat het voor mij ook goed is om er even tussenuit te gaan. Niet een half jaar of een jaar op een lange reis, maar gewoon even maximaal 2 weken om plezier te hebben, maar niet alles te ontvluchten.

  37. Ik moet morgen voor 12:00 mijn afstudeervoorstel inleveren en ik krijg er echt buikpijn van. Ik vind het allemaal ontzettend spannend, maar kan het ook niet meer rustig doorlezen. Heb nu maar anderen aan het werk gezet, met de vraag of zij me feedback kunnen geven. Het zit namelijk goed in mijn hoofd, maar het staat blijkbaar nog niet zo goed op papier.

    Ik snap heel goed wat je bedoeld. Iedereen vraagt op dit moment aan me wat ik wil doen na mijn afstuderen, terwijl ik daar nog niet eens ben. Ik wil eerst alles afronden voordat ik aan iets nieuws begin. Ik ga pas denken aan solliciteren als ik daar helemaal klaar voor ben! Ik ga alles rustig afmaken, stapje voor stapje, en ik kijk daarna wel verder. Ik geloof dat dat ook veel beter werkt, je hoeft nog niet alles te weten. Wie weet wil je over een tijdje wel iets heel anders.

  38. Hi Jennie. allereerst: wat vervelend. Ik kan precies begrijpen wat je bedoelt. Ik denk in jouw geval dat er misschien wel teveel dingen zijn die je leuk vindt/waar je verder mee kan. Is er niet een mogelijkheid je studie en je blog te combineren? En daartussen even rustig aan te doen, te verhuizen en te reizen? Onthoud dit: geen keuze is fout en doe wat goed voor jou voelt! Liefs

  39. Ook ik heb dit meegemaakt. Ik was 23, net erg onverwacht gedumpt na een relatie van 3 jaar en een maand later klaar met afstuderen. Ik had schrik om geen student meer te zijn, want dan moest je ineens zo volwassen zijn. Ik ben voor 7 maanden in Barcelona gaan wonen en heb er gewerkt als au pair. Die paar maanden even alles op een rijtje kunnen zetten, heeft me veel deugd gedaan en blijkbaar was dat er ook aan te zien, want na een week weer in België had ik mijn allereerste sollicitatiegesprek en raad eens? Ik heb de job gekregen! Nu zit ik weer helemaal goed in mijn vel. Ik hoop dat er voor jou ook zoveel moois in het verschiet ligt 🙂

  40. Deze blogpost, en alle artikelen er bij, zijn echt zo onwijs herkenbaar. Zelf ben ik deze zomer afgestudeerd van een vrij brede opleiding, en al tijdens mijn studie had ik geen idee wat ik daarna wilde doen. Ik vermeed het onderwerp ook als anderen er naar vroegen, omdat ik het zo naar vond om er aan te denken. Na mijn studie ben ik maar gaan werken, puur omdat ik het anders ook niet wist, en ondertussen ben ik aan het nadenken wat ik nou écht wil doen. Tot nu toe kom ik nog steeds niet verder dan dat ik mijzelf te jong vind om al full-time te werken. Ook vind ik het altijd erg pijnlijk als mensen iets zeggen van “ga gewoon lekker reizen, nu kan het nog!”. Natuurlijk zou ik veel liever gaan reizen dan nu al te werken, maar zo makkelijk is dat toch niet? Niet iedereen heeft de mogelijkheid om dat zo maar te doen.

    Ik denk in ieder geval dat het goed is dat je dit gevoel in jezelf erkent, en er bewust mee bezig bent. Het is in deze periode van je leven normaal om over dit soort keuzes na te denken. Neem er rustig te tijd voor, praat er over met mensen (misschien zelfs iemand als een loopbaanbegeleider?), en voel je niet gedwongen om iets te kiezen als je er nog niet klaar voor bent. Je kunt best een soort tussenjaartje nemen om daarna weer verder te kunnen met het volgende. Succes! <3

    1. Dankjewel! Ik moet inderdaad gewoon leren om er meer over te praten. Als iemand vraagt hoe het met je gaat zeg je al snel uit gemak dat het goed met je gaat. Ik had er tot nu toe nog nooit zo open over gepraat en krijg ook reacties van mensen om me heen die met hetzelfde zitten en van diegenen wist ik het ook niet. Het lijkt wel een soort taboe, dit onderwerp. Ik merk dat erover praten echt fijn is en dat ga ik vanaf nu ook zeker doen.

  41. hmm, ken m niet op een quarter maar heb wel op een gegeven moment gedacht what the f*** ben ik aan het doen. Het werk wat ik deed vond ik niet meer leuk en ik wilde altijd al iets in de mode gaan doen. Heb m’n job opgezegd (klinkt allemaal wel iets makkerlijker dan het uiteindelijk allemaal is, maar goed) en ben een styliste opleiding gaan doen. Nu mijn blog en mijn eigen bedrijfje… Je hart volgen en dingen doen die je het leukste vind… denk ik het belangrijkste! Liefs

  42. Giiiirl, I feel you. Ik had het ongeveer een halfjaar na mijn afstuderen dat ik helemaal instortte. Ik had tijdens mijn afstuderen een heel duidelijk doel voor mezelf gesteld: mijn bedrijf tot een succes maken zodat ik ervan kan leven. Ik zette zo enorm veel druk op mezelf dat ik op een gegeven moment compleet vastliep en in een burn-out terecht kwam. Ik kwam daar uit door met een psycholoog te praten en heel veel los te laten… Tegenwoordig weet ik veel beter welke dingen ik moet doen en laten om alles in balans te houden (veel meer NEE zeggen, haha) en gaat het stukken beter, maar dat herstel heeft wel even geduurd! Oh en, als ik iets voor je kan betekenen met betrekking tot je fotografie, I’m right here! 🙂

  43. Als je dit soort dingen wil vertellen moet je dat vooral doen, ik vindt alles wat op jou blog verschijnt leuk. Ik herken me hier ook best wel in. Veel succes met alles
    X Lena

  44. Een heel herkenbaar gevoel denk ik voor mensen van rond de 25. Ben zelf inmiddels 5 jaar verder want ben alweer 30 haha. Maar erg goed van je dat je even rustig aan hebt gedaan en nu weer mooie plannen maakt. Wens je veel succes en volg je belevenissen met veel plezier!

  45. Ik ken veel meiden die hier ook last van hebben hoor! Zelf heb ik dit niet, omdat ik net pas begonnen ben aan mijn studie dus ik weet wat er sowieso de aankomende 3 jaar nog voor mij ligt, maar ik begrijp je heel goed!

  46. Hé Jennie,
    Ik vind het super herkenbaar wat je schrijft. Ik ben afgelopen september afgestudeerd en ik viel ook echt in een gat (bij mij begon de dip al een half jaar vóór mijn afstuderen, omdat ik het “grote gat” steeds dichterbij zag komen). Voor mij was het vooral een gevoel van het leven loslaten dat ik al die jaren heb gehad. Het schoolgaande leven met veel vrijheid, het leven waarin je jong bent (ik heb ook heel veel moeite met ouder worden), het leven waarin ik opeens burgerlijk moest zijn. Ik stopte mezelf in een hokte: als ik afgestudeerd ben, is het over met de lol en wordt je leven super serieus. Hoeft niet zo te zijn natuurlijk, maar zo voelde dat.

    Inmiddels ben ik een paar maanden verder en gaat het wel beter. Ik heb een beetje uitgeprobeerd wat ik graag wilde doen qua werken. Freelancen past goed bij me en daardoor zit ik ook weer beter in m’n vel. Ik probeer de dingen die ik altijd graag heb gedaan te blijven doen en ik probeer met de dag te leven (anders ga je enorm piekeren en daar help je jezelf absoluut niet mee). Zo’n quarter life crisis gaat dus vanzelf wel weer over, maar geef het de tijd en laat het er zijn!

    1. Ik heb het ook. Mijn half jaar afstuderen gaat pas in februari beginnen maar toch voelt het nu al zo gek. Het kwam ook echt uit het niets ineens. Fijn dat je dingen hebt uitgeprobeerd en nu je plekje aan het vinden bent! Ik ben benieuwd naar hoe het bij mij zal gaan.

  47. Heel herkenbaar! Dit zit ook regelmatig in mijn hoofd en ik heb dan ook van die dipjes, die meestal een maand duren. Best lang, maar ik ken het nu. Momenteel zit ik weer in een goede periode en dat merk je aan alles. Super vreemd eigenlijk. Maar ik denk dat het echt wel goed komt met jou! Kijk naar alle succes met en rondom je blog, je eigen shop en alle freelance opdrachten. Volgens mij hoef jij je helemaal nergens zorgen over te maken, ook al voelt het voor jou misschien anders. Ik hoop dat je snel weer uit je dip bent en ik ben ook erg benieuwd naar je verhuis plannen 😀 Liefs!

  48. Ik herken je gevoel heel goed en zit er zelf nu ook behoorlijk mee (gelukkig is het bij jou al een beetje voorbij).
    Dit jaar ga ik (als alles goed gaat) ook afstuderen, maar de opleiding die ik nu volg is niet de opleiding waarmee ik later een ban wil gaan zoeken. Ik heb hem afgemaakt omdat ik mijn echte passie ontdekte toen ik al halverwege het derde jaar was. Te laat om nog te stoppen, dat was zonde geweest van al het geld en de moeite die er in geïnvesteerd is. Maar als ik in juni straks klaar ben heb ik geen idee wat ik moet. Nog een opleiding? maar 4 jaar is zo lang. Of gaan werken in een sector dat me niet bevalt? lijkt me ook geen goed plan….. Dus jaa ik weet zeker hoe je je voelt en ik kan je helaas (nog) geen tip geven van wat je het beste kan doen omdat ik er zelf ook nog in zit :’)

    1. Ik hoor het van zoveel mensen om me heen, dat ze pas tijdens hun studie erachter komen waar echt hun passie ligt. Het is ook zo lastig om een keuze te maken op een moment dat je jezelf misschien nog helemaal niet goed kent. Heb je een studie gevonden die wel goed bij je past die je nog zou kunnen gaan doen? Ik zou het zelf ook zonde vinden om te gaan werken in een sector die je niet bevalt. Dan blijf je er altijd tegenaan hikken. Kan je niet via je eigen netwerk werk vinden dat wel bij je past? Of is dat wat je wil doen echt heel anders dan je huidige studie?

  49. Oh, dit komt me zo bekend voor. Ik had ditzelfde eind 2015 ook en besloot zelfs een jaartje met mijn studie te stoppen en gewoon wat tijd voor mezelf te pakken. Ik heb mijn bachelor afgemaakt, werk nu een jaartje in een boekenwinkel en ga pas in september door met mijn master. Maar inderdaad, dat gevoel dat er niks meer “vast” staat (en vooral ook dat iedereen dus tig andere – allemaal suppertoffe – kanten op gaat) maakt mij nog steeds onrustig. Maar goed, that’s life! Fijn dat je je er ook een beetje overheen hebt gezet!

  50. Mooi dat je hier over schrijft want ik denk dat heel veel mensen er herkenning uit halen. Ik ook. Na mijn afstuderen kreeg ik werk, ik was niet blij en tja…wat moet je dan he. Gelukkig heb ik nu een fantastische baan in een hele andere richting, maar ik kan oprecht zeggen dat ik gelukkig ben 😀 Succes en sterkte met alles, komt goed!

  51. Hey Jennie.
    Ik herken me helemaal in wat je schrijft. Toen ik 20 werd en afstudeerde had ik hetzelfde voor. Mijn studies zaten erop en ‘het echte leven’ begon.. Op dat moment was ik helemaal nog niet klaar voor dat ‘echte leven’ en heb me enkele maanden erg slecht gevoeld. Uiteindelijk ben in aan een nieuwe opleiding begonnen, die ik nu binnen twee weken zal afronden.. Ik ben terug wat bang voor wat zal komen en ik weet niet goed wat de vooruitzichten nu zijn.. maar het gaat me al beter af dan 3 jaar geleden. Hopelijk vind ik snel een leuke job, zodat er wat structuur in mn leven komt.
    Als je verder eens wil babbelen hierover, of over iets leuker (dat kan ook), mag je me altijd contacteren.
    Veel liefs en succes met het afstuderen
    Lynn

  52. Dit is een heel herkenbaar gevoel en als ik de reacties zo zie, geldt dat voor velen. Ik verwacht over ongeveer een maand af te studeren en ik vind het doodeng. Ik ben nu bezig met het afronden van mijn tweede master. Ik heb het afstuderen dus al eens uitgesteld, maar nu moet het er echt eens van komen.

    Ik heb ook nagedacht over reizen, maar ik weet niet of dat een goed plan is voor mij. Ik heb tijdens mijn studie al twee keer een semester in het buitenland doorgebracht. Dat was fantastisch en ik zou het graag weer willen doen, maar het voelt ook een beetje als wegvluchten. Vorig jaar rond deze tijd was ik me samen met een studiegenoot en vriend aan het voorbereiden op een stage in Italië toen hij heel plotseling overleed. Ik ben toch doorgegaan. Ik heb mijn onderzoeksvoorstel aangepast, ben toch naar Italië gegaan en ben weggevlucht voor mijn eigen problemen. En ik ben mezelf uiteraard later toch keihard tegengekomen.
    Ik wil niet weer dezelfde fout maken. Hoezeer het ook kriebelt om weer weg te gaan, denk ik dat het voor mij verstandiger is om eerst hier mijn plekje te zoeken. Ik vind het wel heel spannend, op zoek gaan naar werk en huisje voor mezelf, maar ik heb ook wel steeds meer het gevoel dat ik er aan toe ben om afscheid e nemen van het studentenleven.

    Ik wens je heel veel succes met je zoektocht. Blijf er vooral in geloven dat het goedkomt. Wat je nu kiest, hoeft niet voor altijd te zijn. Het is allemaal niet zo definitief als het vaak lijkt. 🙂

    1. Hee Lisa! Ik kan me voorstellen dat het voelt als wegvluchten.. zo had ik er nog niet over nagedacht dus erg fijn dat je het deelt. Goed dat je je realiseert dat het voor jou slim is om eerst een plekje in Nederland te vinden. Ik ga zelf denk ik wel reizen, maar dan gewoon korte trips van maximaal 2 weken. Even er tussen uit om te relaxen, maar niet lang genoeg om er van te vluchten. Dankjewel!

  53. Hopelijk voel je je snel weer beter! Ik merk zelf dat ik de laatste tijd erg veel moeite heb met kleine taakjes, misschien dat ik tegen een soort mini burn out aan zit te hikken… Ik durf het niet echt aan iemand toe te geven omdat ik me slecht voel om kleine dingetjes. Alsof mensen me dan als minder waardig gaan zien! Dus ik vind het heel knap dat je het op je blog deelt, waar zoveel mensen het kunnen zien. Hopelijk kan je snel iets vinden om te doen. Reizen kan ik je sowieso altijd aanraden! En misschien is het verstandig om (als je dit niet al hebt) een LinkedIn pagina voor jezelf aan te maken? Dan komen de baan-aanzoeken sneller (er lopen veel recruiters rond), en kan je kijken of er daarvan iets toevallig bij je past!

    Liefs XXX

  54. Wauw, net zoals heel veel andere meiden zo te zien vind ik dit enorm herkenbaar. Ik zit op dit moment zelf ook in die fase. Bij mij gaat ’t met ups en downs, op sommige momenten kan het me allemaal niets schelen en ‘denk’ ik er gewoon niet aan, maar er zijn ook genoeg momenten dat ik me leeg voel, alleen maar in bed kan liggen, nergens zin in heb en ga zo maar door. Op dit moment ben ik fanatiek aan het sporten geslagen, dat geeft me wel wat afleiding en hierdoor ga ik me ook wat beter over mezelf voelen, maar over is het nog zeker niet.

    Ik studeer ook dit jaar af maar voel me gewoon ‘angstig’ omdat ik niet weet wat er komen gaat. Als je op de basisschool zit ga je automatisch daarna naar de middelbare, vanuit de middelbare naar een vervolgopleiding, maar hierna lijkt het alsof je in een gat valt, dat gevoel is verschrikkelijk. Ik weet dat het allemaal vanuit jezelf moet komen en je bijvoorbeeld hard op zoek kunt gaan naar een baan, maar ikzelf voel me op de een of andere manier nog niet helemaal klaar voor een baan. Ik heb het gevoel dat ik nog veel meer moet doen voordat ik echt ga werken, nu het nog kan. Maar ja, zonder inkomsten kom je ook niet ver…

    Ik hoop dat je je ook snel beter gaat voelen in elk geval! X

  55. Ik hoop dat wat veranderingen zoals een nieuw huis je goed doen! Zelf geloof ik niet zo in het ontsnappen van de quarter life crisis door te gaan reizen, want als je terugkomt zijn je issues niet ineens weg en is je verlangen om weer weg te gaan heel groot lijkt me.
    Ik heb het zelf een beetje in fases gehad. Na mijn afstuderen viel ik in een zwart gat. Je hele leven stond voornamelijk in het teken van school en nu moet je het ineens in de praktijk gaan waarmaken! Ik struggle al vijf jaar met korte contracten en probeer zo veel mogelijk te genieten van mijn huis, tijd voor mezelf, maar ook met vriendinnen, af en toe een leuk tripje (het ene jaar maar 1 keer en soms vaker). Mijn baan is niet zo leuk, maar hee ik heb fantastische collega’s en kan rondkomen :). Ik heb moeilijkere periodes meegemaakt en dan is alles maar relatief.

  56. Heel herkenbaar! Ik ben vorig jaar ook in het diepe gesprongen door na mijn afstuderen fulltime ondernemer te worden zonder voor een baas te werken. Tot een paar maanden terug voelde ik me continu opgejaagd, redelijk gestresst en ik kreeg mijn hoofd niet leeg waardoor ik vaak in de weekenden doorwerkte. Nu alles loopt en de ergste druk eraf is krijgt het ook meer vorm in de zin van normale werkweken en ik weet weer waar ik naartoe ga. Ik heb ook behoefte aan structuur. Ik heb toen heel bewust mijn gevoel gevolgd en volgens mij kun je dan niet fout gaan. Maar vertrouw ook gewoon op je gevoel 🙂 Liefs

    1. Wat fijn om te lezen! Ik kan me voorstellen dat dat stressen is geweest. Ik heb nu al 5 jaar mijn blog en bijna een jaar mijn webshop maar vind het nog steeds lastig om structuur te vinden. Ik hoop dat me dat net als jij binnenkort gaat lukken.

  57. Ik heb ook wel vaker zulke periodes gehad, heb er heel veel lol in het fotograferen/nabewerken maar soms wil ik even helemaal niets doen, alleen ondertussen wil ik ook alles afhebben. Wat fijn werkt is dat je wel afspreekt met jezelf paar kleine (werk) dingen te doen op een dag zodat je lekker en voldaan van je vrije tijd kan genieten.
    En savond voor het slapen gaan in een boekje 3 dingen schrijven waar je super blij van werd die dag en als je s ochtends opstaat schrijf je 3 leuke dingen op die je die dag gaat doen. Daar kan ik me altijd een stuk vrolijker van voelen.

  58. Wat mij altijd helpt wanneer ik in een crisis zit (liefdesleven, studie, alles eigenlijk), is het lezen van boeken. Ik bedoel niet zelfhulpboeken o.i.d. maar klassieke literatuur. Het klinkt misschien saai, maar ik voel me na het lezen van zo’n boek altijd zo verrijkt als persoon. De boeken die ik lees (met name Russische literatuur), zijn eeuwen geleden geschreven maar je zult merken dat het over precies dezelfde menselijke gevoelens en emoties gaat als waar je nu zelf mee te maken hebt. Het zijn echt boeken die je de rest van je leven met je meedraagt! Veel succes met alles! X

  59. Wat maakt het uit dat dit geen vrolijke blogpost is? Ik vind dit ook juist een goed stuk, want dit is hoe het nu met je is! En: dit kan iedereen overkomen, en stiekem denk ik dat bijna iedereen dit wel eens overkomt. Heel goed juist daarom dat je erover schrijft en vraagt om tips/advies, want zo word jij geholpen maar ook andere mensen die dit lezen en hetzelfde ervaren.
    Zelf ben ik ook bijna afgestudeerd en vind dat ook heel spannend, want wat erna? Ik houd ook erg van structuur, het is veilig en je weet wat je gaat doen. Nu is dat allemaal spannender, en de opties zijn alleen maar groter. Ik ben er ook nog niet helemaal uit, en soms vind ik dat eng en soms vind ik dat alleen maar heel leuk en spannend. Alle opties staan open! Vooral op zulke momenten dat je denkt -help- vooral doen wat je leuk vindt en waar je blij van word en wat je rust geeft en proberen te denken dat het allemaal wel goed komt. Zoals je al zegt: jij hebt (leuke!) opties genoeg! Daaraan blijf ik ook vaak denken. Het komt goed – de opties liggen open – ik heb er zin in! En het blijft altijd ook een beetje spannend en eng, maar stiekem is dat ook wel leuk, toch? 😉

  60. Hi Jennie,
    Wat vervelend zeg! Wel heel herkenbaar.. Toen ik stopte met mijn studie vorig jaar zat ik ook in zo’n gat. En het kwam ook nog wel 2 keer terug. Studiekeuze is voor mij heel lastig en daarom heb ik besloten om het los te laten. Dus dat is mijn tip: laat het even bezinken, ga gewoon door met je leven en kijk wat er op je pad komt. (of het werkt weet ik niet want ik doe nog steeds geen studie haha).
    En leuke dingen doen! Voel je niet slecht als je een dagje alleen maar leuke dingen doet, je hebt het nodig.
    Desnoods kun je af en toe vooruitwerken, zodat je ook je vrije tijd kan pakken.
    En vergeet niet dat je niet verplicht bent om mensen te vertellen wat je van plan bent, soms als ik er een dagje heel erg mee zit en iemand vraagt er naar dan zeg ik dat ik het een beetje confronterend vind omdat ik er zelf nog niet uit ben. Mensen hebben daar ook begrip voor. (en who cares als ze het raar vinden :p)
    Volgens mij zijn dit wel mijn ‘tips’ of leerpuntjes geweest.
    Als me nog wat te binnen schiet laat ik het weten 😉
    Voor nu lekker genieten in Oostenrijk!! Have fun 🙂

  61. Goede post! Fijn om te lezen in je post en de comments dat ik niet de enige ben! Dat helpt ook al enorm. Dat blije gevoel wat ik had toen ik afstudeerde was snel omgeslagen naar een heel deprimerend gevoel. Het scheelt een hoop als je meteen na je studie vooruitzicht hebt op een baan die je echt leuk vindt en waar je zin in hebt om aan te beginnen, maar helaas lukt dat niet bij iedereen meteen. Afleiding en leuke dingen plannen buiten werk om helpen veel.

Laat een reactie achter op Chahrazad Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.