Lieve Jennie… #3

In ‘Lieve Jennie…’ geef ik antwoord op vragen die gesteld zijn door lezers van mijn blog en volgers op Instagram. Uiteraard met toestemming 🙂 Deze keer behandel ik de vragen: hoe ga ik om met mijn angsten? En hoe heb ik een gezonde relatie met eten gekregen?

Hoi Jennie! Je hebt wel eens gedeeld dat je te maken had met angsten. Niet in de lift en op roltrappen durven kan ik me herinneren. Ik zie nu soms op foto’s dat je dat toch weer doet. Hoe heb jij hiermee leren omgaan?

Dat klopt! Ik ben voor zover ik weet heel mijn leven al voorzichtig geweest. Gym op de basisschool vond ik niet leuk, omdat ik bang was dat er wat mis zou gaan. Dat ik met turnen wat zou breken bijvoorbeeld. Een van mijn ‘talenten’ is overal een risico in te zien en ik heb veel te maken met intrusies. Hoogtes, liften, trappen, dichtbij het spoor staan als de trein arriveert en nog een aantal specifieke dingen kunnen mij bang maken, omdat ik in mijn hoofd al beelden krijg te zien van hoe het mis kan gaan. Ik kan dan helemaal wegdwalen in die gedachten en ineens “wakker” schrikken en verdrietig zijn. Vandaar ook mijn vliegangst bijvoorbeeld. En met auto’s heb ik het dan weer helemaal niet. Wat ik heb gemerkt is dat mijn angsten intenser zijn wanneer ik (werk)stress heb. Ik heb periodes dat ik met gemak een lift in stap, maar het kan ook zo zijn dat ik een maand later dezelfde lift echt niet in durf en de trap neem. Heel specifiek is dat en ik snap ook dat dat voor anderen misschien wat lastig te begrijpen is. Als ik liften en roltrappen begin te vermijden en een paar keer per dag het gasfornuis check, dan weet ik dat ik stress heb en even rustig aan moet doen. Ik vind het bijzonder hoe stress zoveel effect op je kan hebben.

Lieve Jennie. Ik heb het idee dat jij een gezonde relatie met voeding hebt opgebouwd en dat je een fijne balans hebt weten te vinden tussen gezond eten en snoepen. Hoe heb jij dat gedaan?

Ik ben op dit moment erg tevreden over mijn relatie met eten. Dat is niet altijd zo geweest. Toen ik op mezelf ging wonen op mijn 18e ben ik best wat aangekomen in het eerste jaar. Ik moest erg wennen aan het zelf bedenken wat te eten, boodschappen doen, koken en afwassen en dan ook nog de tijd vinden om te sporten. Ik voelde me toen niet fijn in mijn lichaam en daarna ben ik een beetje te obsessief bezig geweest met eten. Als ik terugkijk naar toen at ik te weinig in verhouding met de mate waarop ik sportte. Maar daar heb ik gelukkig ook weer van geleerd. Ik heb jaren terug een maand lang de app MyFitnessPal bijgehouden om eens goed inzicht te krijgen in hoeveel ik nu kan eten om in evenwicht te blijven. Dat bleek meer te zijn dan ik dacht. Na die maand heb ik nooit meer mijn calorieën geteld, omdat ik in die maand vanzelf ben gaan aanvoelen wat mijn balans is. Ik ben denk ik pas echt tevreden geworden over mijn relatie met eten toen ik vegan werd. Ik ging veel opzoeken over eten, wat wel en niet goed is voor je lichaam en hoe voeding als brandstof voor je lichaam werkt. Ook probeerde ik veel uit en leerde ik dat ik juist koolhydraten nodig heb om een energiek lichaam te hebben. Ik vind mezelf nu best in balans en probeer zoveel mogelijk via de Daily Dozen methode te eten. Daar voel ik me het meest in thuis. Dat wil niet zeggen dat ik niet kan snaaien. Ik heb expres geen voorraadkast of –lade met koekjes, want als het aanwezig is gaat het bij mij in één keer op. Als ik zin heb in wat lekkers dan ga ik daar best bewust mee om. Ik eet eerst wat in huis is (noten of chocoladevla bijvoorbeeld) en als ik daarna nog steeds zin heb ga ik naar de supermarkt om wat lekkers te halen. Een schuldgevoel heb ik eigenlijk nooit, omdat ik altijd de balans erin houd. Als ik weet dat ik in de avond pizza ga eten, eet ik overdag wat lichter. Als ik een dag door drukte of iets anders per ongeluk wat minder heb gegeten, compenseer ik dat de volgende dag zodat ik me niet futloos ga voelen.

Heb je ook een vraag aan me? Je kunt hem inzenden via een reactie onder deze blogpost, Instagram DM of e-mail (contact@jenniefromtheblog.com).

Foto door Samantha Bosdijk

8 thoughts on “Lieve Jennie… #3”

  1. Dit is volgens mij de eerste keer dat ik deze rubriek voorbij zie komen, maar erg leuk om te lezen. Ik herken me heel erg in het antwoord op je tweede vraag. Ik ben nooit echt veel aangekomen, maar herken wel de struggle met uitvinden wat voor jou werkt en daar te veel in doorslaan.

  2. Oh, wauw! Ik herken me echt 100% in wat je vertelt over je angsten! Ik zie ook al levendig ongelukken gebeuren (het speelt zich dan als een film af in mijn hoofd) voor er ook maar iets is en dit belemmert me in mijn dagelijkse leven. En sinds ik een baby heb is dit nog erger natuurlijk want ja, er mag niets met mij of mijn vriend gebeuren maar zéker niet met haar. Iets anders: ik heb mede dankzij jou en de documentaires op Netlfix eindelijk de stap gezet van vegetariër naar vegan!

  3. Ik vind dit altijd zo’n leuke rubriek! Je angst voor hoogtes herken ik wel, vliegangst heb ik zelf helaas ook… Met veel pijn en moeite stap ik het vliegtuig in en daarna moet ik echt bijkomen van de stress, maar als ik in de toekomst een eigen auto heb wil ik echt vaker op autovakantie gaan :D. Ik vind met de auto op vakantie gaan altijd zo relaxt!

  4. Interessant om te lezen. Wat betreft jouw afwezige snoeplade: wij halen bewust ook geen koekjes of chips of iets dergelijks in huis. Ik ken mezelf, als ik het in huis heb, moet het onmiddellijk op en voor je het weet ben ik die persoon die iedere avond voor de tv een zak chips leeg vreet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.