Selfcare summer: hoe ik deze zomer aan mijn mentale gezondheid en vermoeidheid heb gewerkt

Je hebt zo hier en daar al wat voorbij kunnen zien komen over mijn afgelopen zomer waarin ik aan mijn mentale gezondheid heb gewerkt. In deze blogpost vertel ik je er alles, of nou ja, veel over. Dus pak er wat te drinken bij en ga ervoor zitten, want dit is volgens mij mijn meest persoonlijke blogpost in 9 jaar tijd.

Misschien herinner je je nog wel dat ik een tijdje terug allerlei onderzoeken had vanwege mijn vermoeidheid. Toen we na een hoop bloedtesten en onderzoeken de zoveelste mogelijkheid hadden uitgesloten zei de huisarts tegen mij: ik ga er nu vanuit dat het toch echt iets mentaals moet zijn. Ik? Ik had alles op een rijtje, toch? Leuk werk, een leuk sociaal leven, mijn hondje, mijn fijne appartement en dan ook nog eigen baas wat betekent dat ik alles zelf kan indelen. Dat iets mentaals de oorzaak van mijn vermoeidheid kon zijn daar had ik nog geen seconde aan gedacht. Daar ben ik toch mooi even op teruggekomen deze zomer. Ik besloot deze zomervakantie om te toveren tot selfcare summer en op zoek te gaan naar de oorzaak van mijn vermoeidheid en er wat aan te doen.

Schaamte voor mijn beroep
Ik nam de tijd om na te denken over hoe mijn leven eruit ziet. Wat me gelukkig maakt en wat dingen zijn die in de weg zitten. Ik ontdekte al vrij snel dat ik me schaamde voor mijn beroep. Ineens besefte ik het me en viel het allemaal op z’n plek. Als iemand me van mijn 16e tot mijn 20e vroeg wat voor werk ik deed, vertelde ik altijd trots dat ik blogger ben. Nu kon ik dat niet meer, al jaren niet meer blijkbaar. Ik had het niet in de gaten en zag het pas in nu ik er echt over nadacht. Als iemand me de afgelopen jaren naar mijn werk vroeg, noemde ik altijd alleen de dingen die ik naast het bloggen deed. “Ik heb een tijdschrift en heb een Instagram e-book uitgebracht” vertelde ik dan. Ik denk dat het er door de jaren heen in is geslopen. In mijn eerste blogjaren had iedereen bewondering voor mijn beroep en was iedereen verrast dat je op deze manier je geld kunt verdienen. Toen dat eenmaal algemeen bekend was zag ik steeds meer dat influencers als lachertjes werden neergezet. Ik ben voor mijn werk veel online en krijg veel mee van waar mensen over praten. Ik zag constant grapjes over influencers, content werd (en wordt nog steeds) belachelijk gemaakt en ik las over hoe ouders hopen dat hun kinderen later alles worden behalve een influencer. En ik als hoogsensitief persoon (waar ik ook deze zomer achter kwam, verderop in dit artikel meer daarover) trek me dat heel erg aan. Het was niet eens zo dat ik zelf belachelijk werd gemaakt of vervelende opmerkingen kreeg, maar ik had het beeld in mijn hoofd gecreëerd dat mensen over het algemeen mijn werk stom vonden en voelde een soort druk om te kunnen zeggen dat ik meer was dan dat. Ontzettend zonde, want mijn hart ligt bij het bloggen en ik vind het het allerleukst om te doen. Dat kwam er keer op keer uit als ik bij mezelf naging wat voor werk mij gelukkig maakt.

Dit verklaarde ook meteen deels waarom ik altijd zoveel doe. Voor degenen die me niet zo goed kennen: ik heb in de afgelopen jaren meerdere webshops en een tijdschrift gestart. Ik heb het altijd afgeschoven op multipotentialisme, maar was dat wel de oorzaak? Ja, ik doe allerlei verschillende dingen omdat ik creatief ben en het leuk vind om dingen te ontdekken en te leren, maar was het ook niet deels om een gat op te vullen? Om te kunnen zeggen dat ik meer ben dan “alleen maar een blogger”? Na veel nadenken en praten met vrienden kwam ik tot de conclusie dat dat inderdaad het geval was. De combinatie van steeds nieuwe dingen opzetten met constant de gedachte dat bloggen niet genoeg was kon wel eens héél goed de reden van mijn vermoeidheid zijn.

Mijn doel voor deze zomer werd: rust vinden in het idee dat bloggen genoeg is. Ging ik dan mijn creatieve uitspattingen, zo’n belangrijk deel van mij, aan de kant zetten? Nee. Ik besefte me dat binnen mijn blog genoeg ruimte is voor mijn impulsieve ideeën. Als ik een nieuw idee heb hoeft het niet meteen een heel nieuw bedrijf te worden. Het kan ook prima allemaal wat minder uitbundig en omgevormd worden zodat het binnen mijn blog past. Verder wilde ik ook werken aan het omgaan met negatieve uitingen rondom mijn beroep. Niet iedereen hoeft mijn werk leuk te vinden en dat is oké. Net als dat ik voetbal bijvoorbeeld niet leuk vind. Een klein doel daarbij werd om minder vrije tijd online te besteden op de verkeerde plekken, zodat ik dat soort uitingen ook gewoon minder meekrijg. Ik wilde leren me juist te focussen op de positieve berichten en daar meer waardering voor te voelen.

Coach, heel veel slapen, luisteren, lezen en kletsen
Werk aan de winkel! Ik stuurde een berichtje naar Nathalie, die uiteindelijk mijn coach werd. Ik zal nog een losse blogpost schrijven over hoe het werken met een coach me bevallen is (spoiler: goed!). Tijdens de eerste coachingsessie voelde ik me als een slappe vaatdoek, maar ik had er wel ontzettend veel zin in. Ik besloot me over te geven aan de vermoeidheid en als ik nu terugkijk op mijn zomervakantie voelt het alsof ik alleen maar in bed en op de bank heb gelegen. Maar dat was goed, dat had ik blijkbaar even nodig. De energie die ik had stopte ik in coachoefeningen doen, podcasts luisteren, lezen en afspreken met mensen die dezelfde eigenschappen hebben als ik. We hadden diepe gesprekken over het omgaan met die eigenschappen en ik stelde ook heel bewust vragen als: “wat denk jij dat ik met mijn blog overbreng op mijn lezers?”. Daar kwamen echt ontzettend mooie antwoorden op die ook echt goed voelden, waarbij ik ook echt geloofde dat het waar is. Dat voelde heel warm en heeft me ontzettend geholpen.

Door dat beeld dat in mijn hoofd zat heb ik er best wel moeite mee gehad om in te zien wat de meerwaarde van mijn blog is. Een like op een beeldscherm is iets heel anders dan het zien van een glimlach wanneer je iets voor een ander gedaan hebt. Het voelt leeg. Alsof jullie het aanvoelden kreeg ik in die periode mega lieve berichtjes binnen. Die heb ik een maand lang allemaal geprint en zorgvuldig doorgelezen. Er echt even bij stilgestaan en het goed in me opgenomen. Ik zag ook een duidelijke lijn in onderwerpen die jullie noemden waarbij ik jullie geholpen of geïnspireerd heb door middel van mijn posts. Super bedankt daarvoor. Ik leerde ook in te zien dat het allemaal niet zo zwaar hoeft te wegen en dat niet iedereen een wereldverbeteraar hoeft te zijn. Al inspireer ik één iemand om een hond uit het buitenland te adopteren, of om gezonder te gaan eten. Of ik tover samen met Cody een glimlach op iemands gezicht door middel van een leuk filmpje (wat ik dan in mijn reacties terug zie als een ‘hahaha’ 😀 ); dat is allemaal al heel wat.

Hooggevoeligheid
Waar ik ook achter ben gekomen is dat ik hooggevoelig ben en hoeveel impact dat op mij heeft. Mijn zus en een vriendin hadden het al weleens laten vallen, maar ik nam het niet echt serieus. Nu ik toch alle tijd had om aan mezelf te werken ging ik me hier ook wat meer in verdiepen. Alles wat ik las was zo herkenbaar. Geen gesprek kunnen hebben in de auto als de radio aanstaat. Wel naar een festival willen, maar het niet doen omdat je het de prikkels en de oneindige vermoeidheid daarna niet waard vindt. Boodschappen doen en sporten op de momenten dat het niet druk is. Drie keer per dag van kleding wisselen omdat het niet meer lekker zit en je gewoon even wat “nieuws” nodig hebt om verder te gaan met een volgend gedeelte van de dag. Harde geluiden, emoties van anderen aanvoelen… het maakt me moe. Ik dacht dat er wat mis met me was omdat ik nooit werkdagen van 8 uur kan maken. “Hoe doen mensen die voor een baas werken dat toch?” dacht ik steeds. Nu weet ik dat dat mijn hooggevoeligheid is en voel ik niet meer teleurstelling in mezelf omdat ik niet het aantal uren kan werken dat “hoort”. Ik werk dan misschien 5 uur per dag (lucky me), maar dat zijn wel topuren waarin ik dingen maak waar ik enorm trots op mag zijn.

Nu is het einde van de zomer in zicht en kan ik zeggen dat ik mijn doel bereikt hebt. Ik heb rust kunnen vinden in het gevoel dat bloggen genoeg is en heb het idee dat ik hiermee mijn jarenlange vermoeidheid heb aangepakt. Dat moet ik op de lange termijn nog gaan zien om het zeker te kunnen zeggen, maar het voelt goed. Ik vind het fijn dat ik zoveel ruimte heb kunnen nemen voor mijn zelfontwikkeling en dat daar sowieso steeds meer ruimte voor is en middelen voor zijn. Ik heb de laatste tijd veel berichten gekregen van meiden die ook met vermoeidheid kampen en maar geen oplossing kunnen vinden. Misschien is het een idee om ook eens goed te gaan graven en te kijken of er mentaal iets in de weg zit. Ik had het ook niet verwacht.

Foto’s door Samantha Bosdijk

55 thoughts on “Selfcare summer: hoe ik deze zomer aan mijn mentale gezondheid en vermoeidheid heb gewerkt”

    1. Dankjewel 🙂 Mensen zeggen ook weleens tegen me “je doet ook zo veel”, maar zo heeft het nooit gevoeld omdat ik niet veel deed qua uren. Ik heb de afgelopen jaren 5 tot 6 uur gewerkt, sloeg mijn laptop dan dicht en was dan ook niet meer (bewust in ieder geval) met werk bezig. Maar blijkbaar ging het in mijn achterhoofd nog door. Bijzonder hoe dat gaat!

  1. 💜 oh jenny wat vind ik jou een bijzonder mens.. je bent enorm jong begonnen aan dit avontuur. Zonder ervaring bij een baas & nooit aan een handje vastgehouden. Kan me voorstellen dat het moeilijk is om dan je weg te vinden.. enorm bewondering voor jouw ontwikkeling

    Succes voor de toekomst ik blijf t volgen x

  2. You go girl! Ik zie veel haat t.o.v. influencers en snap dat dat wat met je doet. Bedankt voor de openheid over mentale gezondheid. Heb je aanraders voor podcasts?

  3. Wat goed dat je dit hebt gedaan en er ook echt wat aan hebt gehad! Soms is het ’t beste om een stapje terug te doen en eens kritisch te kijken naar de dingen die je doet en wat dat voor invloed heeft op jou en je gezondheid. Ik herken er ook wel veel in, maar vind het zelf dus mega lastig om er iets aan te doen. Al is het bij mij vooral de strijd tussen wat “moet” en wat ik zelf graag doe.

    1. Inderdaad! Is het misschien een idee om met een coach te gaan werken? Ik vond dat heel fijn omdat een coach je niet vertelt wat je moet doen, maar je een spiegel voorhoudt waardoor je zelf dingen gaat realiseren. Wie weet kan dat je helpen!

  4. Ik kan niet wachten tot je blogpost met boeken en podcasts! Herken wel veel qua gevoeligheid, ik dacht dat ik dat ontwikkeld had na m’n burnout, maar misschien is het toch iets anders. Heel erg bedankt voor je openheid en trek je alsjeblieft niets aan van die haters! 😘

    1. Het schijnt dat één op de drie personen hooggevoelig is. Het zou dus zomaar kunnen! Toen ik het ontdekte dacht ik ook dat het iets van de laatste jaren was, maar als ik terugkijk naar mijn jeugd heeft het er altijd al ingezeten. Het komt nu alleen wat meer naar boven. Dankjewel voor je berichtje! ♡

  5. Hoi Jennie! Ik reageer normaal nooit op blogs/instagram posts maar ik wil toch even zeggen dat ik het nu al zo’n 3 jaar heel leuk en inspirerend vind om je te volgen! Probeer je inderdaad niet te veel aan te trekken over de negativiteit rondom influencers want ik vind je content heel waardevol en het zorgt vaak voor een lach op mijn gezicht 🙂 groetjes!

  6. Wat goed dat je hier zo open over schrijft! Je hebt de afgelopen jaren inderdaad veel hooi op je vork genomen, en ik maar denken hoe doet ze dat toch, want ik volg al jaren je blog met veel plezier. Goed dat je er dus deze zomer echt de tijd voor hebt genomen om voor jezelf alles op een rijtje te zetten. 😊 Verder ben ik de laatste tijd ook snel vermoeid dus ben echt heel benieuwd naar je blog met de podcasts en boeken! Liefs

    1. Ja, eigenlijk wel hè? Ik ben wel blij dat ik het allemaal uitgeprobeerd heb en toch maar mooi even gedaan heb, want het was leuk en ik heb er veel van geleerd. Maar de achterhoofdgedachte waarmee dat gepaard ging was niet goed. Dankjewel voor je lieve bericht ♡

  7. Wat een waardevolle zomer heb je achter de rug!! Wat jammer dat je je zo hebt gevoeld, maar wat goed dat je er zo mee aan de slag bent gegaan. Echt iets om trots op te zijn!!
    Even los van je beroep (blogger/influencer, accountant, docent, metselaar enz enz), als je dat wat je doet met passie en hartstocht doet, is het altijd goed!
    Ik ben dol op je berichten! Keep up the good work💪

  8. Wat een super mooi en goed artikel! Ik kan me in best wel veel dingen ook zeker vinden – helaas. Maar wat super en vooral ook heerlijk om jezelf (eindelijk) beter te leren kennen zeg, althans dat zeg ik toevallig ook sinds dit jaar tegen mezelf. Blijkbaar heeft dat 30 jaar moeten duren om mezelf eens wat beter te begrijpen en minder te pushen!

    Ik volg jou al jaaaaren op de voet en vind het altijd super inspirerend en interessant hoe je dingen aanpakt, wat je aanpakt en wat je meemaakt. En of dat nou allemaal zou gaan veranderen of niet, ik blijf je volgen! 🙂

    1. Ik vind het ook heel leuk om te merken hoe ik mezelf steeds beter leer kennen. Toen ik net begon met bloggen had ik behalve mijn outfits en dagelijkse dingen niet zoveel te delen. Nu ik meer weet wie ik ben en wat ik belangrijk vind kan ik wat diepgaandere onderwerpen aansnijden en dat vind ik heel fijn 🙂 Ik volg jullie ook al jaren met veel plezier en blijf dat hopelijk nog lang doen! Laten we nog lekker lang blijven bloggen 🙂

  9. Zo goed dat je dit hebt gedaan! Betekent dit dat er geen nieuwe Maja komt? In principe is je blog ook een soort magazine..
    Mocht je ooit jezelf aanmelden voor Patreon, ga ik je zeker steunen! Ik vind het heel tof wat je maakt.
    Ben benieuwd naar de blogpost over de boeken en de podcasts.

  10. Wat mooi om te lezen, Jennie! Heel vervelend dat je je zo hebt gevoeld natuurlijk, maar mooi dat het weer beter gaat en dat je de ruimte had om eraan te werken 🙂 Ik moet zeggen dat ik aan je ‘internet persona’ kan merken dat het anders is dan een aantal maanden/weken geleden. Fijn! Hopelijk blijft het voorlopig zo (of wordt het alleen maar beter, natuurlijk).

    Toevallig heb ik vanochtend de dokter benaderd om eindelijk, voor het eerst in 5 jaar, hulp te vragen voor m’n eigen mentale gezondheid. Het komt deels door jouw openheid dat ik me daar eindelijk comfortabel genoeg mee voelde, dus dankjewel <3. Apart ook om te lezen over dat hoogsensitief zijn, want een paar maanden geleden vroeg ik me af of ik dat misschien ben en ook nu herken ik eigenlijk alles weer.

    Knuffel aan jou en Cody!

    1. Wat fijn dat je dat merkt ♡ Ik merk het aan mezelf ook. Wat heb ik lang in een gat gezeten. Vooral het laatste half jaar kon ik echt niet meer. Ik vind het heel bijzonder om te lezen dat ik bijgedragen heb aan je beslissing om aan je mentale gezondheid te gaan werken. Zet hem op! Liefs

  11. Lieve Jennie,
    Toen wij samen de hoepelshop startten, vroeg ik me al af waar je de energie vandaan haalde en of je nooit eens een avondje moest relaxen. Door de jaren heen ben je zo enorm veranderd! Op een goede manier als je het mij vraagt. Dat ging natuurlijk niet vanzelf. Mooi om te zien hoe bewust je bent geworden van wat je wel en niet wilt en wat goed voor je is. Je mag trots zijn op de ontdekkingen die je hebt gedaan en de ontwikkeling die je hebt gemaakt! Go Jennie! Liefs, Robin

  12. Wat een mooie en eerlijke blogpost, heel fijn om te lezen. Niet direct fijn voor jou natuurlijk, want het klinkt alsof je achter veel bent gekomen en dat gaat niet van de hak op de tak! Gelukkig gaat het steeds beter met je. Je inspireert Jennie, met alles wat je doet. Met ‘gewone’ blogposts, met recepten, maar ook met dit soort open verhalen. Juist doordat jij er zo open over bent, laat je daarmee zien dat een mega leuk en knap meisje (sorry, vrouw? :)) ook met dingen kan struggelen. Dat maakt het voor mij als leeftijdsgenoot een stukje makkelijker om ook open te zijn, juist omdat ik gewoon als ‘normaal en leuk meisje’ gezien wil worden. Daar ‘passen’ mentale struggles niet bij, die hoort van het leven te genieten zonder zorgen. Bedankt dus, dat je er open over bent. Betekent veel voor mij.

    Voor jou nu alleen maar hartjes en liefs, hopelijk gaat het steeds een stapje ‘beter’, wat dat dan ook mag betekenen <3

  13. Hoi Jennie, ik vind je stukjes altijd heel leuk en inspirerend om te lezen! De haat naar ‘influencers’ slaat natuurlijk nergens op, maar ik vind jouw blog ook zoveel meer dan gewoon een paar leuke foto’s. Naast dat je ontzettend goed schrijft, vind ik de onderwerpen die je aansnijdt ook erg belangrijk en inspirerend! Verder vind ik het super leuk dat je zo eerlijk en persoonlijk bent, ook op de momenten dat het wat minder met je gaat. Ik denk dat veel mensen zich in bepaalde dingen kunnen herkennen en dat je ze kunt inspireren!

  14. Wederom een blogpost waar ik mezelf in herken. Ik ben bij lange niet zo’n grote blogger als dat jij bent, maar ik geloof wel dat ik je gevoel herken. Dat bloggen alleen niet goed genoeg zou zijn, vooral omdat ik geen grote influencer ben. Ik ben nog volop bezig om het allemaal te laten groeien, ik probeer er mijn beroep van te maken. Na een moeilijke periode bij mijn vorige werkgever, besloten om als zelfstandige aan de slag te gaan. Ik struggle zelf wel eens met het gevoel dat bloggen niet meer zo ‘in’ is en dat ik daardoor bezig ben met iets dat niet meer van de grond zal komen. Toch geloof ik dat er altijd ruimte is voor goede content die waarde heeften anderen kan helpen of inspireren. Daar hou ik me dan ook altijd aan vast. Dankjewel voor de fijne blogpost. Ik vind jouw content altijd super waardevol. Van deze blogpost, tot aan Cody die me altijd aan het lachen maakt 🙂

    1. Ah ik heb meer berichtjes gekregen van meiden voor wie het herkenbaar is. Dat had ik niet echt in de gaten. Ja, ik denk ook dat er altijd wel plek zal blijven voor bloggers, qua samenwerkingen gezien. Ik was daar ook bang voor toen ik allerlei bloggers richting YouTube zag verplaatsen, maar ik merkte ook dat de merken die wél nog een blogpost wilden dan snel bij mij uitkwamen omdat er steeds minder bloggers over waren. Er zullen altijd mensen zijn die willen blijven lezen in plaats van kijken. Ik kijk zelf ook bijna geen video’s omdat ik liever lees. Heel veel succes, er is een plekje voor iedereen!

  15. Zo herkenbaar je stukjes over je HSP. Vooral “Ik dacht dat er wat mis met me was omdat ik nooit werkdagen van 8 uur kan maken.” Ik heb dit zelf ook lang gedacht en gedacht – mede door mijn manager – dat er iets mis wat met mij. Afgelopen zomer ontdekt dat het door mijn HsP komt en ben nu bezig te ontdekken hoe het ook anders kan. Mede door een eigen bedrijf op te starten.

    Je mag trots zijn op wat je afgelopen jaren allemaal hebt bereikt! Dat bewijst jouw post maar weer 🙂

    1. Wat lijkt me dat zwaar, als je manager daar niet begripvol voor is. Ik heb het idee dat veel HSP’ers voor zichzelf werken. Weet totaal niet of dat ook echt zo is, maar vrijwel alle hsp’ers die ik ken werken voor zichzelf. Goed dat je die stap hebt gezet. Hopelijk levert het je veel vrijheid op 🙂 Ben benieuwd naar wat je aan het opzetten bent! En dankjewel voor je lieve bericht!

  16. Hi lieve Jenny, wat een mooi stukje. En wat fijn dat het nu allemaal een stuk duidelijker is. Ik kijk tegen je op als mede-content creator en vind dat je het allemaal super leuk doet!

    Hooggevoeligheid klinkt bekend. Als ik een middagje ga winkelen met Tony praat ik op de terugweg in de auto niet en moet ik daarna weer een paar uur opladen. Misschien een gekke conclusie, maar ik heb altijd het idee dat hooggevoeligheid meer voorkomt in dit wereldje. Dat we juist doen wat we doen, omdat het zo goed werkt voor “ons”. Eigen tijd indelen, aan de slag kunnen met creatieve uitspattingen, geen baas of directe collega’s om ons heen..

    Anyway- heel veel liefs! Je doet het top!

  17. Lieve Jennie, ik ben erg blij voor je dat je nu weet wat er scheelt. Neem niet te veel hooi op je vork en luister naar je geest én lichaam. Goed dat je de tijd genomen hebt om écht op onderzoek uit te gaan en vrede genomen hebt met de uitkomst. Je bent goed genoeg. Bloggen is goed genoeg. 💖🙂

  18. Mooi stuk Jennie, goed dat je hier mee aan de slag bent gegaan – maar ook dat je erachter bent gekomen in eerste instantie en het toen niet weggestopt hebt. Ik snap goed dat je door berichtgeving om je heen soms het idee hebt dat je geen ‘belangrijk’ of ‘moeilijk’ werk doet en dat dat invloed op je heeft, maar uiteindelijk is dat niet terecht. Je blog is geen groot bedrijf met honderden werknemers en lijkt daardoor misschien minder impact te maken, maar als je het even in verhouding bekijkt en bedenkt dat je blog een onewomanshow is, dan heb jij in je eentje juist superveel (goede!) invloed. Dat is niet altijd groot, maar kan er wel voor zorgen dat mensen geïnspireerd raken om zelf te bloggen of te schrijven, om vegan te gaan eten of een hond te adopteren, om open te zijn over dingen, of dat mensen simpelweg genieten van je blogposts en daar even afleiding bij zoeken. Ik studeer een studie die onder de faculteit Geesteswetenschappen valt en daar wordt ook veel commentaar op geleverd; het zouden ‘pretstudies’ zijn die weinig maatschappelijke relevantie hebben. Dat wordt niet vaak recht in m’n gezicht gezegd, maar de opinie is er wel degelijk (ook alleen al als je kijkt naar bezuinigingen). Ik houd me dan graag vast aan het idee (hoewel ik sowieso vind dat niet alles ‘nut’ hoeft te hebben) dat iedereen, ook de mensen die wel harde wetenschap bedrijven, vrije tijd nodig hebben om op te laden en weer geïnspireerd te raken, en dat is uiteindelijk meestal door een boek, een film of muziek 🙂

  19. Ik loop nu stage met kinderen die ook heel sensitief zijn, alles komt bij hen hard binnen, waardoor ze (onbewust ) spanning opbouwen. Vaak als oefening ga ik met ze bellen blazen. Hierdoor ontspant je hele lichaam en wordt het wat rustiger en leger in je hoofd! Misschien heb je er wat aan 🙂

  20. Knap dat je jezelf zo beter hebt leren kennen deze zomer! Neem vooral je tijd!
    Nu ik je stukje over hsp lees besef ik me weer dat ik me hier echt in herken. Ik wist dat stiekem al maar ik heb dat weggestopt en het maakt me even bewust dat ik me hier eens verder in ga verdiepen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.